Daha dün gibi yazarken düşünmeye bile gerek kalmıyor.
Zaman farklı bir bilmece bunun sırlarına vakıf olmak çok zor değil biraz
feraset tecrübe işi kolaylaştırıyor.
Maraş ta ikinci basamak sınav yok mecburen civar illere
gitmek gerekiyor bize en yakın merkez olarak Elazığ duruyor. Seksen dört
yılının Haziran ayında oradayım üniversite sınavına giriyorum.
Konya da İlahiyat fakültesindeyim.
Seksenlerin Konya sı bugünle kıyas bile edilemez durumda.
Türbe ye gidilen yol tek bir şerit Eski İstanbul yolunun kesiştiği yerde çayevi
ve bahçesi bile var.
Ağır Bakım durağının tam karşısında bir evde kalıyorum.
Maraşlıların evi diye biliniyor benden önce bazı arkadaşlar orada kalmış garip
tesadüfler beni oraya yönlendiriyor. Hayat için tesadüfler olur mu Maraş
günlerinin beni oraya nasıl taşıdığını sonra yazacağım.
Evde bütünlemeye kalan hemşerilerim var bana garip
geliyor insanın derslerden sorunları olması ama zamanla buna da alışıyorum.
Konya da iki arada bir dere de kaldım. Maraşlıların evi diye yerleştiğim ev
birden bire el değiştirdi kendimi ortada buldum.
Hepimizin dindarlaşması farklı olmakla beraber ortak
noktalar da yok değildir.
Türkiye de dindarlığın yolu Risale-i Nurlardan ya da
Nakşibendilikten geçer çok şükür ben bu iki yolu da gördüm nasibime düşeni
aldım. Efendim şimdi biz Nakşibendilik dedik ya bunun sekiz yüz yıllık geçmişi
var onu da yazalım da Rıfailer işimize karışmasın.
Fakülteden arkadaşlarım var Nuri Kiras ve Yusuf Pazarlı
en iyi arkadaşlarımdan onlarla devamlı birlikteyiz bunun bir sebebi de Baybal
Hoca dan kaynaklanıyor. Konyalılar Baybal Hoca deyince onun Doktor Hulusi
Baybal olduğunu bilir yol ehli bu ismin hangi kaynaklara işaret ettiğinden
haberdardır.
Meram yeni yoldaki evden çıktım ve bir pıt pıtının
üstünde dergâha yakın eve taşındım. Ev dedim de aklınıza şaşalı bir bina
gelmesin. Seksen beşli yıllar yeni yeni oluşumlar arifesindeyiz yapılması
gereken işler yetiştirilmesi gereken insan için projeler yapılıyor ben de o
oluşumun içindeyim.
Türbeye giden yolun Eski İstanbul yolu ile kesiştiği
yerde Baybal Hocanın muayenehanesi var dik bir merdivenle çıkılan bu mekân
benim için erme erime yeri ruh varlığımı orada terbiye edip insanı kâmil
olacağım.
Ev dergaha çok yakın bunu Allah ın bir lütfu olarak
algılıyorum öylesine seviniyorum. Toprak bir ev iki küçük oda altında izbe bir
yer yola bakan yer de Nuri kalıyor o vakitler Nuri bizim her şeyimiz. Odada bir
de dolap var. Taner diye bir oğlan da var orada kaç kişiyiz Sayımız artıyor
bazen sayılamayacak düzeye çıktığımız da oluyor. Nedenlerini sormuyorum biz
hazır kıta her an dergâhtan gelecek söze bakıyor aldığımız işarete göre soru
sormadan verilen görevleri yapıyoruz. İlahiyat fakültesi mi
Ramazan ayı için iftar vakitleri öncesi haber salınır
hazırlanır arabalara biner duaların okunacağı o sofralara giderdik. Baybal
Hocayı misafir edip O nun hayır duasını almak herkese nasip olur mu
