Yardımseverliğin ahmaklık olduğunu ifade eden  modern insan tek kişilik şeritte yürürken yalnızlığa düşüyor.   Çünkü bencillik insanın doğası ile uyumlu bir durum değil. İyilik adına yapılan her şey sahibine bir kazanç olarak geri döner. O yüzden yardımsever insanların daha huzurlu ve sağlıklı olduklarını görürsünüz.

Batının ürettiği bireysel insan prototipi, tek kişilik bir hücrede yaşamaktadır. Burada ötekilere yer yoktur. Hücre birey ve toplumdan soyutlanmıştır. Hücrenin kapısını çalan yoktur. Modern insan sahip olduğu her şeyi kendi makus kaderi gibi bu hücreye hapsetmektedir. Para kazanmakta, hayatı istediği gibi yaşamakta istediği her şeye sahip olmaktadır. Fakat ötekilerin olmadığı bu hücrede yalnız ve güvensizdir.

Batı toplumu son yıllarda ben merkezciliğin doğurduğu sorunları masaya yatırmakta ve çözüm yolları aramaktadır. Mesela ilkokul çağındaki çocuklar laboratuar ortamına alınıyor ve  arkadaşlarına  yardım etmeleri için teşvik ediliyor. Yapılan araştırmalar arkadaşlarına yardımcı olan çocukların kendilerini daha iyi hissettiklerini ve mutlu olduklarını gösteriyor.  Yani, başkaları için bir şeyler yapmanın getirdiği mutluluğu laboratuar ortamında ölçmeye çalışıyorlar. Ne garip!

Krittin Layous ve arkadaşları  yardımlaşmanın gençler üzerindeki etkileri üzerine bir araştırma yapmışlar.  Araştırmaya katılan gençlerin dört ay boyunca başkalarına yardım etmesi istenmiş…Araştırma sonuçlandığında  bu çocukların arkadaş ilişkilerinde daha başarılı oldukları  ve kendilerini daha iyi hissettikleri tespit edilmiş. Gençler belirlenen süre içinde, ailelerine, yaşlılara ve  komşulara yardımcı olmuş ve akraba ziyaretinde bulunmuşlar.

Erdemlerin laboratuar ortamına taşınması ve çocukların bu ortamlarda eğitime tabi tutulmaları tutarlı ve kalıcı bir fayda sağlamayacaktır. Zira iyilikseverlik çocuğa aile ortamında anne babanın rehberliği ile verilir  ve yaşamsal olarak gösterilir. Her çocuğun kalbinde anne babanın birer gölgesi vardır. Çocuk onların iyi ve kötü hallerini kendileştirerek yaşamına devam eder. O nedenle anne babanın rehberliğinde verilen terbiye daha kalıcı ve tesirlidir.