Millî Gazete nin 31 Mart günkü manşetini gördünüz mü
Ahmet Yavuz Bey in hazırladığı dosyanın manşeti şöyleydi: Soyunma odası değil,
fabrika istiyoruz.
Haberde, Hükümet in Şubat ayında Antalya da görkemli bir
miting ile yaptığı 152 tesisi içine alan toplu açılışların analizi yapılıyordu.
Açılışı yapılan tesis sayısı yüksek olmasına karşılık,
içinde istihdam oluşturup işsizliği önleyecek, ekonomiyi güçlendirecek fabrika,
atölye türünden bir tesisin bulunmayışı düşündürücüydü.
Tesis ismi verilen listede neler yoktu ki: İzcilik kampı,
soyunma odası, yangın kulesi, sulak alanlar ikaz tabelası, aydınlatma tesisi,
deniz deşarj hattı onarımı vb. 10 yıldır faaliyette olan Sağlık Ocağı nın da
adı unutulmamıştı(!). Akdeniz Elektrik e ait 28 ek tesis de listede yerini aldı.
Diğer elektrik iletişim ekleri de.
Manzara, AKP nin kalkınma anlayışını anlatması bakımından
çarpıcıydı. Türkiye ekonomisini şahlandıracak dev projelerden eser yoktu.
Peki, bu yapılanlar Türkiye nin ihtiyacı değil miydi
Kimse böyle bir şey söyleyemez. Yapılanlar değişen şartlardan doğan
ihtiyaçlardı. Bahçenize kulübe yapmak kadar tabii ve rutin şeylerdi.
Hükümet in icraatlarına sömürge tipi kalkınma
denebilirdi. Bunlar, bağımsız ve lider ülke kalkınması olamazdı. Ağabeyleri
ancak bu kadarına mı müsaade etmişlerdi, dersiniz Bu mantıkla, Türkiye nin
ekonomik bağımsızlığını kazanabilmesi mümkün değildi.
Kendi Gücümüzle Kalkınma
Erbakan Hoca nın kalkınma konusundaki heyecanını
biliyorsunuz. Daha siyasete girmeden Türkiye nin ilk yerli imalatı olarak Gümüş
Motor ve Devrim Otomobili ni yapmıştı.
Millî, yerli, bağımsız bir kalkınma modeli için çalıştı.
Türkiye nin ileri teknolojiye sahip olmasını istedi. Makine yapan makineden söz
etti.
Koalisyon hükümetleri döneminde canla başla çalışarak
Türkiye ye büyük ağır sanayi tesisleri kazandırdı. Ülkeyi fabrikalarla donattı.
Konuyla ilgili olarak Millî Görüş ile AKP farkını bir
cümle ile özetlemek mümkün: Millî Görüş hep yapmak için uğraştı; AKP ise hep
satmak için. Buna bir kılıf da buldular: Özelleştirme. Birinin gözü Türkiye ye
bakıyordu, diğerininki AB ye.
Millî Görüşçüler hep millî ve yerli üretimden yana
oldular; bunun mücadelesini verdiler.
Saadet Partisi Genel Başkanı Prof. Dr. Mustafa Kamalak ın
isabetli bir tespiti var: Çevrenize bakın! Caddeler, sokaklar, yollar bizim
ama otomobiller yabancı! Semalar, havaalanları bizim ama uçaklar yabancı!
Denizler, limanlar bizim ama gemiler yabancı!
Bu listeyi uzatabiliriz Alın, cep telefonlarını. Yerli
olanı var mı Girin AVM lere, satılan ürünlerin ne kadarı yerli Peki, bu ülke
bizim değil mi O halde, teknoloji ürünü yerli üretimlerimiz nerede
Kalkınma adına uygulananlar lider ülke kalkınması
değil; sömürge tipi kalkınmaydı. Yani dışa bağlı! Türkiye bu anlayışı kırmak
zorunda! Bu iş için millî ve yerli düşünmek şart.
Millî Görüş İhtiyacı
Milli Görüş hareketinin siyasi hayatımıza girmesi bir
milat oldu. O zamana kadar Türkiye aydını Batılıların telkinine aldanıyor,
Sanayileşme bizim işimiz değil; biz ziraat ülkesiyiz, şeftali yetiştirelim
mantığını taşıyordu. Toplu iğne bile üretemeyen bir ülke haline gelmiştik.
Millî Görüş ün rahmetli lideri bu anlayışı kırdı.
Türkiye de bir sanayileşme heyecanı oluşturdu. Bunu göstererek yaptı. Halk, biz
de her şeyin daha iyisini yapabiliriz, inancını taşımaya başladı.
Bu piyasada tekel oluşturmuş iç ve dış menfaat odakları
gelişmelerden rahatsız oldu. Türkiye nin güçlenmesini, uyuyan İslam dünyasının
uyanmasını istemediler. Bu işin öncülüğünü yapan Erbakan Hoca ya karşı nice
oyun ve entrikalar kurdular. Her türlü yöntemi kullanarak halkı millî
değerlerimize bağlı bir liderden uzaklaştırmaya çalıştılar.
Elimizin altındaki Manavgat suyunu bile yabancılara satan
bir zihniyeti iş başına getirdiler. Şimdi o su pet şişelere girdi. Türkiye
kendi ülkesinde, kendi suyunu bile parayla içiyor. Kazancı ise İsrail in.
Millî Görüşçüler, Türkiye nin güç, imkân ve zengin
kaynaklarının farkındalar. Genç nüfusun ne anlama geldiğini çok iyi biliyorlar.
Allah ın bu ülkeye verdiği sayısız nimeti halkın istifadesine sunmak
istiyorlar. İslam Birliği ni kurarak Batı sömürgesine son vermeye çalışıyorlar.
Türkiye yi şahlandıracak bir zihin yapısına sahipler.
Türkiye yi yaşanabilir bir ülke haline getirmek ilk amaçları.
Bunlar lider ülke tasavvurudur. İlk iş buna inanmak.
Çünkü inanmış kadroların önünde hiçbir beşeri güç duramaz. Türkiye bu büyük
imkân ve heyecanı çok iyi değerlendirmeli.
