Uzaktan bakıldığında iri ve kırmızı bir elmayı andıran ancak doğası gereği tamamen farklı bir gelişim süreci izleyen cennet hurması, köylerdeki işlenmeyen toprakları yeniden üretime kazandırıyor. Çiftçilerin belini büken kimyasal besin takviyelerine veya kurulumu pahalı modern sulama sistemlerine hiç ihtiyaç duymadan boy veren bu ağaçlar, tarım sektöründe yeni ve masrafsız bir model yarattı. Üretim aşamasındaki bu olağanüstü direncinin yanı sıra, hasat sonrasında tek bir gramının bile israf edilmemesi, Trabzon hurmasını son dönemin en çok kazandıran mahsulü konumuna taşıdı.
SIFIR MASRAFLI CENNET HURMASI ÜRETİMİ NASIL YAPILIYOR?
Geleneksel meyvecilikte üreticiyi kara kara düşündüren kuraklık tehlikesi ve artan zirai giderler, bu özel tür için geçerli bir tehdit oluşturmuyor. Kök yapısı toprak altında oldukça derinlere inebilen fidanlar, hayatta kalmak için ihtiyaç duydukları suyu yeraltı damarlarından kendi başlarına temin edebiliyor. Toprak türü konusunda seçici davranmadığı için en verimsiz ve kurak tepelerde bile kolayca toprağa tutunan ağaçlar, kısa sürede yüksek rekolteyle ürün vermeye başlıyor. Zirai ilaçlamaya ve sürekli bakıma gerek duymayan bu bitki, çiftçinin cebinden çıkan emek ve sermaye harcamasını sıfıra yaklaştırarak kâr marjını en üst seviyeye çekiyor.
KABUĞU BİLE SANAYİDE HAMMADDEYE DÖNÜŞÜYOR
Bu tarımsal mucizenin asıl ekonomik patlaması ise toplanıp işlenmeye başlandığı tesislere dayanıyor. Yaş haliyle tezgahlarda hızla tükenen meyve, kış tüketimi için kabuklarından ayrılarak iplere dizildiğinde piyasa değerini dörde katlıyor. Kurutma işlemi öncesinde meyveden soyulan tonlarca kabuk ise kesinlikle çöpe gitmiyor. Normal şartlarda atık sayılan bu organik parçalar; doğal sirke mayalanmasından bitki çayı harmanlarına, un sanayisinden kozmetik sektörünün cilt bakım formüllerine kadar pek çok alanda endüstriyel hammadde olarak kapış kapış satılıyor. Posasından sapına kadar sıfır fireyle nakde dönüşen bu meyve, akıllı tarım yatırımı yapmak isteyenlerin radarında ilk sırada yer alıyor.
