Yandaş isimler nasıl fondaş isimler haline geldi?

Bu sorunun akla en yatkın cevabı “üzüm üzüme baka baka kararır” sözü olsa gerek!

Zira yandaş isimler sizler gibi, bizler gibi dar ya da sabit gelirli ailelerin çocukları!

Yine hepimiz biliyoruz ki, öğrenimlerini eşin dostun tavassutu ile sağlanan burslarla tamamlamışlar!

Sonrasında da yine eşler dostlar aracılığı ile kamuda bir görev sahibi olmuşlar!

Bugün kendilerinden “umulmadık isimler” diye söz edilenler, o günlerde kuşkusuz çok düzgün isimlerdi!

Hepsi de başarılı çocuklar olarak iftihar vesilesiydi!

Sonra bu yandaş isimlerden biri farklı kazanç yolları olduğunu keşfetmiş olmalı!

Allah-u âlem Özal’ın ANAP dönemlerinde denildiği şekliyle kısa yoldan köşe dönme formülünü hatırlamış olmalılar!

Fonlar aracılığı ile hayat standartlarının bir anda değiştiğini gördüler.

Biri köşeyi dönünce öteki yandaş isimler “bizim neyimiz eksik” diyerek benzer yollardan köşe dönmeye çalıştılar!

Yani tıpkı üzümün üzüme bakarak kararması gibi!

Yandaş isimler bir anda fondaş isimler oluverdiler.

Lüks araçlara, lüks konutlara ve oldukça ışıltılı bir hayata merhaba dediler.

Fon krizi skandalı bu şekilde patladı.

Bir koyup iki alma bile mütevazı bir sistem(!) olarak kaldı.

Bir koyup bin kaldırma dönemlerine geçildi!

Şimdi ise elde edilen haksız kazançların faturasının ödenme devrine geçilmiş bulunuluyor.

Haksız kazançları iade etmeler bile ödenen faturaları hafifletmeye yetmiyor.

Çoğunun analarından emdikleri süt burunlarından geliyor.

Hallerine bakınca keşke üzümün üzüme bakarak kararması gibi bunlar da birbirlerine bakarak yandaş isim olmaktan fondaş isim olmaya geçmemiş olsalardı diyoruz.

Göz dikmiş oldukları kazanç ne kadar çok olursa olsun isimlerinin böyle anılmasına değer miydi?