Bursa‘ya çevirip başımı bakıyorum.
Payitaht libasları hala üzerinde.
Vakur ve mağrur.
İnegöl üzerinden Kütahya‘ya vasıl oluşta her seferinde, Devlet Hatun‘u anımsayışım.
Tarihçilerin Devletşah veya Sultan Hatun da dediği Yıldırım Bayezid‘in baş kadını.
Devlet Hatun, diğer Osmanlı hanımları gibi Hıristiyan kökenli değildir, ayrıca Anadolu coğrafyasının çok sevdiği Mevlana‘nın torunu, bir Türk beyliği olan Germiyanoğlu Süleyman Şah‘ın kızıdır.
Yıldırım daha şehzade iken, 1378 de Devlet Hatun ile evlenmiş, bu güçlü ailenin yine tarihe istikamet veren oğulları Çelebi Sultan Mehmed doğmuştur.
Devlet Hatun 1414 yılında vefat etmiş, Bursa‘da Yeşil Cami civarındaki kabir taşı da bu bilgileri teyit etmektedir.
Anadolu coğrafyasının 14. yüzyıldaki görünümü ilginçti.
Hızla büyüyen Osmanlı, komşu beylikleri rahatsız etmekte idi. Ama bir başka büyük devlet te beylikler için korku unsuru idi. O da Karamanoğulları idi.
Adeta Selçuklunun varisi gibi hareket eden Karamanoğulları güçlü devlet modelini sürdürmekte, komşu beyliklere saldırarak korku salmakta idi.
Karamanlı tehlikesine karşı Osmanlı ile ittifakı daha mantıklı bulan Germiyan beyi Süleyman Şah, önemli bilginlerden İshak Fakih başkanlığında bir heyeti Başkent Bursa‘ya göndererek, kızı Devletşah‘ı; Bayezid‘le evlendirmek istediğini bildirdi.
Kızına çeyiz olarak da, Kütahya, Simav, Eğrigöz ve Tavşanlı‘yı verecekti.
Devlet Hatun sadece çok zengin değil, çok soylu bir ailenin genlerini de taşımakta idi.
Mevlana‘nın torunu idi.
Babası, Mevlana‘nın kızı Mutahhare Sultan ile evlenmiş,bu evlilikten doğmuştu.
Sadece güzel değil, çok akıllı bir çocuk olduğu için özenle eğitilmişti.
1.Murad, bu teklifi hemen kabul etti.
Bursa‘da düğün hazırlıklarına başlandı.
Komşu devletlere davetiyeler gönderildi.
Gelini almak için Bursa‘dan bin kişilik kafile Kütahya‘ya yollandı.
Bursa Kadısı, Aksungur ve ailesi,Bayezid‘in annesi Gülçiçek Hatun‘un kardeşleri kafilede idi.
Bu kalabalık gelin alayı, Kütahya dışında karşılandı.Şölenler yapıldı, itibar ile ağırlandılar. Güzel hediyeler takdim edildi.
Bursa o güne kadar bu görkemde bir düğüne tanık olmamıştı.
Davetliler bu iki Türk beyliğinin çocuklarının evliliğine çok büyük önem verdi.
Devletler hediyelerinin ağırlığı ile birbirleri ile yarıştı.
Memluk Sultanının elçisinin hediyeleri, eyerleri mücevherlerle süslü cins arap atları, cevherli kitaplıklar, kitaplar, ipekliler, yünlülerdi.
Karamanoğlu elçisi, sırmalı kaftanlar, mücevherli kılıçlar, halılar, Bizans imparatoru, bir gemi dolusu erkek ve kadın köle göndermişti. Çandaoğullarından murassa kılıçlar, altın ve zebercet eyer taşıyan on iki seyis.
Tarihçiler, beylerin yolladığı hediyeleri taşıyan kölelerin ellerindeki altın ve gümüş tabakların içindeki mücevherleri uzun uzun anlatırlar.
Altın ibrikler, leğenler, kupalar, buhurdanlıklar, hamam takımları bu düğünde birbirleri ile yarışmıştı.
Töreni izleyen ahali bu görkem karşısında şaşırmıştı.
Fakat asıl şaşkınlık tören sonrası yaşandı.
Osmanlının adaletli padişahı Murad Hüdavendigar, düğüne gelen hediyeleri ne kendisi aldı, ne de devlet hazinesine aktardı.
Gelen elçilere, birbirlerinin armağanlarından takdim etti. Geri kalanları ise, devlet adamlarına, bilginlere hediye etti. Bu düğünü gıbta ile izleyen yoksul halkın hakkını ayırıp, onları da memnun etti.
Muhteşem düğün ancak o zaman anlamını bulmuş oldu.
Beylikten devlete uzanan süreçte, Hüdavendigar ile imparatorluk için start verilmiş oldu.
