TERÖRE taraftar olmayan mutedil bir Müslüman olarak
soruyorum:
1. Düzmece sahte istihbaratla dünyayı aldatıp Irak a
saldırdılar, muazzam miktarda Müslüman öldürdüler, yaktılar, yıktılar, tecavüz
ettiler, müzeleri bile yağma ettiler. Saddam Hüseyin e rahmet okuttular. Bu,
onların gözünde suç olmadı, cinayet olmadı, insan hakları ihlali olmadı.
2. Sahibi Filistinliler olan ülkeyi aldılar, halkını
perişan ettiler, Neturei Karta hahamlarının bile lanet ettiği, Tevrat a göre en
büyük küfür dediği Siyonist devleti kurdular, yerli Müslümanların canına
okudular. Bu da suç olmadı. Kalıcı ve âdil bir barış için çalışacakları yerde,
işgalci devleti kayıtsız şartsız desteklediler ve hâlâ destekliyorlar.
3. Mısır da halk iradesine dayanan meşru rejimi yıkıp,
yerine zâlim bir darbe düzeni kurdular. Meşru cumhurbaşkanını hapse attılar.
Ülkeyi zindana çevirdiler.
4. Libya yı böldüler, birbirinden kopuk iki ayrı devlet
oluşturdular.
5. Suriye yi kan gölüne çevirdiler. Büyük Ortadoğu
Projesi ne göre parçalamak için her mel aneti yaptılar, 300 bin Müslüman
öldürdüler, beş milyon mültecinin perişan olmasına sebep oldular.
Dinsiz, ahlaksız, materyalist, emperyalist, sömürgeci
derin Batı güçleri İslam dünyasını böldükçe böldüler, ortaya ayakta kalması zor
bir sürü devletçik çıkarttılar. Hâlâ da, Büyük Ortadoğu Projesi (BOP) ile bu
bölme, parçalama ve hükm etme siyasetlerini sürdürüyorlar.
Yahudi ve Hıristiyan geçiniyorlar ama Tevrat ın ve
İncil in lanet ettiği bütün kötülükleri ve günahları pervasızca işliyorlar.
O hale geldiler ki, bazı Batı ülkelerinin kiliselerinde
erkekle erkeği, kadınla kadını evlendiren dinî törenler bile yapıldı.
Kierkegaard ın dediği gibi İsa İsa diyerek İsa nın
mezarına tükürdüler.
Sodom ve Gomore den beter hale geldiler.
Nice ahlak ve fazilet kuralını, bilhassa iffet ve hayâyı
kaldırdılar.
Yakın tarihte milyonlarca Müslüman ı doğrudan doğruya
veya dolaylı olarak katlettiler ama hâlâ ah Charlie vah Charlie diye feryat
ediyorlar.
Öyle ya, Müslümanlar da insan ama onlar daha fazla insan.
Sapık Batı medeniyeti birinci ve ikinci dünya savaşlarını
çıkarttı, dünyanın büyük kısmını harap etti. Şimdi üçüncüsünü çıkartmak için
bin türlü kundakçılık yapıyor.
Birincisinden ve ikincisinden sonra ayakta kalmışlardı
ama üçüncüsünün enkazı altında kalacaklardır.
O çok övündükleri nükleer silahları, insanlığı taş
devrine geri götürecektir.
Sodom ve Gomore gibi helak olacaklardır.
İslam dünyasına, Ümmet-i Muhammed e, kendi dinine ve
inançlarına uygun yaşama hakkını tanımadıkları için batacaklardır.
Ortadoğu da, Afrika da, üçüncü dünyada kundakladıkları
yangınların alevleri Roma yı, Parisidaha nice şehirlerini yakacaktır.
Peygamber (Salat ve selam olsun ona) bin dört yüz yıl
ötesinden haber veriyor, Melhame-i Kübra lar, büyük dehşetli kanlı savaşlar
olacaktır.
Atom bombaları varmış, onları atarlarmış Kendileri çok
iyi biliyor ki, atom bombaları ve füzeleri atanları da yakar, bitirir.
Tek kurtuluş çaresi dine dönmek, Allah a sığınmaktır.
Onlarda bunu yapacak vicdan, iz an, sağduyu ve niyet var mı
Kuzey Kore ateist rejimine tahammül ediyorlar ama İslam a
tahammülleri yok.
Batı medeniyeti Dorian Grey in portresi gibi
Janus gibi, iki çehresi var. Bir yüzünde bazı faziletler
ve meziyetler.
Öteki yüzünde bin türlü çirkinlik, günah, kepazelik
Hem kendilerini, hem insanlığı, hem dünyayı yakacaklar.
(İkinci Yazı)
İstanbul İnsansız Kaldı
OSMANLI okumuşları Şerefü l-mekân bi l-mekin derlerdi.
Bir yerin şerefi, orada oturanlara bağılıdır mealinde. Eski İstanbul da evliyaullah,
selatin, hulefa, ulema, fukaha, meşayih, zürefa, rical, ekâbir vardı. Artık
onlar yok. Uzaktan bakılınca kubbeler ve minareler görülüyor ama kubbelerin
altı boş kaldı.
Ayasofya nın içinin eski gravürlerine sulu ve yağlı boya
resimlerine bakınca kılık kıyafetleri harika insanlar görürsünüz.
İstanbul u İstanbul yapan çok medenî, çok edib, çok
kibar, çok ince, faziletli, meziyetli, vasıflı insanlar varmış.
Büyük şairler varmış Başta Sinan olmak üzere büyük
mimarlar anıt binalar inşa etmiş.
İstanbul un ihtişamlı güzelliğine ihtişam katan bir
Muhteşem Süleyman varmış.
İstanbul şairler, hattatlar, sanatkârlar şehri imiş.
İstanbul a gelen yabancıların bazısı, Osmanlıların
kıyafetlerinden o kadar etkilenirmiş ki, aynı kıyafetlere bürünerek ressamlara poz
verip portreler yaptırırmış.
Daha yakın zamanlara kadar Kur an tilavetini kemal
zirvelerine çıkaran Hafız Samiler varmış.
Ben bile yetiştim İstanbul da Ali Fuat Başgiller,
Muallim Mahir İzler, Nurettin Topçular, Süheyl Ünverler, Ekrem Hakkı Ayverdiler,
Hasan Basri Çantaylar, Celal Hocalar, şeyh Abdülhakim Arvasîler, Dersiamdan
Seyyid Ömer Nasuhi Bilmenler, Beyazıt camii imamı Abdurrahman Güzelsesler,
Sultanahmet İmamı Gönenli Mehmed efendiler, meşayih-i Kiramdan Ali Haydar
efendiler, Fahreddin efendiler, Zahid efendi, Muzaffer efendi, Mahmud Sami
efendi, Yahya efendi şeyhi Abdülhay efendi ve daha nice şeyh vardı.
Hattatların sultanı Hamid bey vardı.
İstanbul u yücelten bestekârlar vardı.
İmparatorluğun can çekiştiği devirde bir Sultanahmet
hapishanesi inşa edilmişti, bugünün sarayları bile onun yanında mimarlık sanatı
bakımından gölgede kalır.
Bana İstanbul da şimdi bir Fuat Şemsi bey bulsanıza.
İstanbul ulemasıyla, meşayihi ile, beyefendileriyle,
hanımefendileriyle İstanbul du. Onlar beyaz atlara bindiler ve şehri terk
ettiler. Şehir boş ve garip kaldı, büyük kayıplar verdi.
Rical gitti, İstanbul bir beton sahra-ı kebirine döndü.
İnsanlarla birlikte, İstanbul da en çok kullanılan
efendimler, teşekkür ederimler, estağfirullahlar gitti.
İnsansız şehir olmaz.
Yeterli miktarda insan gibi insan olmalı.
23.12.2015
