İktidar partisinin yönetiminde söz sahibi olanlar aslında “bindikleri dalı kesiyorlar” ama farkında bile değiller. Muhalif sesleri susturarak, onlara hayat hakkı tanımayarak doğru bir şey yaptıklarını düşünüyor olmalılar!
Ama bu tür eylemler kamuoyunda onların umdukları sonuçları vermiyor. Aksine sevenleri, destekleyenleri biraz daha azalıyor.
Yani taraftar kaybediyorlar!
İzledikleri bu politikanın yanlış olduğunu ne zaman idrak edecekler bilemiyoruz. İşin kötüsü seçmenleri tarafından verilen mesajları da doğru algılamaktan çok uzaklar.
Seçmen bu baskıcı, bu dayatmacı, bu dediğim dedik, astığım astık, kestiğim kestik türü politikaları onaylamıyor.
Onaylamadığını da seçimlerde verdiği oy ile gösteriyor.
Ancak ne var ki iktidar partisi yönetiminde söz sahibi olanlar bu mesajları almıyorlar, alamıyorlar.
Kafalarında bir şablon oluşturmuşlar ona göre “birinci parti biziz” diye sevinip geziyorlar.
Ne seçmenlerin verdikleri mesajlar ne kamuoyu yoklamalarının sonuçları etkili oluyor.
Oysa birazcık bu araştırmaların sonuçlarına kulak verseler belki pek çok gelişmeyi lehlerine çevirebilecekler.
Mesela “seçmenlerimizin üçte bire yakını niye yeni bir parti arayışı içine girdi” diye kendi kendilerine sormuyorlar.
Ya da “daha düne kadar bizimle birlikte ülke yöneten insanlar şimdi niye farklı arayışlar içinde” sorusuna cevap aramaya da gerek duymuyorlar.
Dün milletvekili yaptıkları, genel başkan yaptıkları dahası başbakan yaptıkları isimleri bugün bir kaşık suda boğmaya çalışıyorlar.
O kişiyle konuşan gazeteciler işlerinden oluyor, yaptıkları programlar sonlandırılıyor.
Bunu bir marifet sanıyorlar.
Ve işbirliği yaptıkları isimlere, “O isim bizim açımızdan önemli bir figür değildi” şeklinde açıklamalar yaptırıyorlar. Yani kendilerine muhalefet yapanları önemsiz bir figür olarak tanımlamakta bir beis görmüyorlar.
Bunu yaparken kendilerinin “önemli bir figür” olduklarını düşünüyor olmalılar. Yahu netice itibarıyla figür olacak olduktan sonra önemli olsalar ne yazar önemsiz olsalar yazar!
Altı üstü hepsi bir figür değil mi?
