"Anarken, anlamak ve anlatmak istedik..."

Önümdeki gazete ilanının dikkatleri çeksin istedikleri vurgucu cümlesi böyle. Seçilişinin 17. yılında T.Özal ı anma programı düzenlemişler de... İngilizce pardon Amerikanca adı da olan bir dernekleri varmış da... Bütün halkımızı davet ediyorlarmışlar da... Neden halkımız davet ediliyor

T.Özal onları çok seviyordu, diyemiyeceklerine göre... Ellerinden tuttukları iki, üç kişiyi T.Özal a getirip bunları milletvekili yap diyen işadamlarını davet etseler salon boş kalacağından.. Bu dahi iyi bir gerekçe.

T. Özal ı anarken anlamak; dernekçilerin derdi bu. Acaba nasıl yapacaklar

T.Özal dan sonra partisine başkanlık yapan iki adamını, ki adları Mesut Yılmaz dır, Ali Talip Özdemir dir, İstanbul un en büyük ve en acar kaçak yapılaşma semtinden getirip davetli halka gösterecekler midir Bunlara iyi bakın, T.Özal ı anlayın misali. Sayın Demirel de orada olmalıdır. T. Özal ı anarken anlatmalıdır o da. Atadıklarının devirmesiyle düştüğü kuyudan nasıl çıkarıldığını T.Özal tarafından ince ince anlatmalı, binaenaleyh o olmasaydı ben Çankaya da II. İsmet olamazdım demeli.

Programda, bilinmeyen yönleriyle T. Özal maddesini görünce, keşke dedim içimden, bu ülkede T.Özal ı ve Özalları iyi tanıyan ve bu ülkeyi seven birkaç iyi insandan birini çağırıp konuştursalardı. Onun ağzından dinleselerdi T. Özal ın bilinmeyen yönlerini ve oturup ağlasalardı, ülkemizi nereden nereye getirdiğini anladıklarında..

T.Özal ikinci adamdır. Birinci adam olmak vasfı, yani lider insan olmak vasfının olmadığını Çankaya dan inmek istediğinde ve ailesinin çocuğumuz dediği Mesut Yılmaz a söz geçiremediğinde anlamışlardı bu ülkenin çoğu insanı.

Magazinel konularda ve haberlerde Semra Hanım dan sonra gelen bir T.Özal, siyasetde de bir başka Özal ın gölgesinde idi. TV ekranlarına o günlerde çok çıkıp, ona öyle yapmasını ben söyledim, onun öyle yapmasını ben istedim, diyen Özal ın farkına nedense hiç varmadı bu ülkenin insanları.

Varsalardı ne olurdu dersiniz

Belki T.Özal a kendi bildiğini yapma şansı ve imkanı verebilirlerdi. Ama dahası, T.Özal dan sonra ülkemizi kasıp kavuran gömleksiz insanlar modasını önleyebilirlerdi.

Çünkü o yol göstericinin tatminsizlik alanı içindedir ülkenin ekonomik sıkıntısı, sosyolojik parçalanması, siyasetsiz AB umutçuluğu.