Ekonominin başında bulunanlar döviz kurlarındaki gerilemenin ardından market raflarındaki etiketlerin de hızlı bir şekilde düşmesi gerektiğini düşünüyorlar.
Ve bu düşüncelerini şöyle açığa vuruyorlar:
“Fiyatlar hızlı bir şekilde aşağı inecek, yoksa geliyor gelmekte olan Hazine ve Maliye’nin sopası.”
Ekonominin başında olanlar akılları sıra marketlere gözdağı veriyorlar ya da aba altından sopa göstermek istiyorlar.
Marketlere “ya siz kendiliğinizden fiyatları aşağı çekersiniz ya da biz size bunu zorla yaptırırız” demeye çalışıyorlar.
Peki, ekonominin başında olanların bu tehditleri marketleri etkiliyor mu? Marketler “aman başımıza bir iş açmayalım” gibi bir telaşın içindeler mi? Ne gezer!
Marketlerde böyle bir telaştan eser yok! “Alış fiyatlarımız aşağı inerse bizim de raflardaki etiket fiyatlarımız aşağı iner, bu da zaman alacağa benziyor” diyorlar.
Yani ekonominin başında bulunanların kendilerine yönelik tehditlerini pek ciddiye almıyor gibiler.
Belki de bunları kurusıkı tehditler olarak görüyorlar.
Ekonominin başında olanlar fiyat artışlarının tek sorumlusu olarak marketleri görüp göstermeye çalışıyorlar ama bu konuda çok haklı oldukları söylenemez.
Binlerce mağazası olan bir market zincirinin bu mağazaların ihtiyaçlarını karşılayabilmek için yaptıkları tedarikleri stok olarak görmek ve göstermeye çalışmak elbette yanıltıcı olacaktır.
Fiyatlar hızla artıyor diye tedarik gayretine girişen marketler elbette aldıkları fiyatın üzerine bir kâr koyarak satış yapacaklardır.
“Pahalıya alsan da ucuza satmalısın” gibi bir emri hiçbirinin takmayacağı besbelli!
Yaptıkları açıklamalarda fiyatların aşağı inmesinin zaman alacağının altını çiziyorlar.
Yani önümüzdeki günlerde yaşanacaklara göre fiyatların şekilleneceğini beyan ediyorlar.
Ekonominin başında bulunanların ise aceleleri var. Fiyatların bir an evvel hızla aşağı inmesini ya da indirilmesini istiyorlar.
Ekonomiyi emirle yönlendirebileceklerini zannediyorlar.
Ama ekonominin emirle kontrol alınması mümkün değil ve hiç unutulmamalıdır ki; acele işe şeytan karışır!
