Bölgede yaklaşık 30 yıldır ata mesleği elekçiliği geleneksel yöntemlerle sürdüren zanaatkarlar, gelişen teknoloji ve seri üretim karşısında ayakta kalma mücadelesi veriyor. Yüksek günlük ücret tekliflerine rağmen gençlerin zanaat öğrenmeye ve beden gücüne dayalı işlerde çalışmaya ilgi göstermemesi, tarihi çarşıdaki üreticileri usta krizinin eşiğine getirmiş durumda.
FABRİKASYON ÜRETİM VE DARALAN PAZAR BÖLGEYİ ETKİLEDİ
Kenti simgeleyen çarşıda yaklaşık 30 yıldır un, buğday, fıstık ve nohut eleği üreten 54 yaşındaki elek ustası Mustafa Yılmaz, sektörde sadece 4-5 ustanın kaldığını dile getirdi. Eskiden Doğu Anadolu illerinin yanı sıra Suriye ve Arap ülkelerine kadar uzanan geniş bir ihracat pazarına sahip olduklarını belirten Yılmaz, fabrikalarda devreye giren modern eleme sistemleri nedeniyle talebin günden güne düştüğünü vurguladı. Tamamen el emeğiyle hazırlanan gürgen ağacından eleklerin ve kalburların piyasada 200 ile 400 TL arasında alıcı bulduğunu söyleyen deneyimli usta, pazarın daralmasına rağmen en büyük sorunun üretim ayağında yaşandığını kaydetti.
GÜNLÜK 2 BİN TL ÜCRETERE RAĞMEN ÇIRAK YETİŞMİYOR
Mesleği gelecek kuşaklara aktaracak yeni yüzler bulamadıklarını ifade eden Mustafa Yılmaz, karşı karşıya kaldıkları istihdam krizini şu verilerle özetledi:
-
Teklif Edilen Yevmiye: Günlük 1.500 TL ile 2.000 TL arasında değişen cazip ücret teklifleri sunuluyor.
-
Gençlerin Yaklaşımı: İşe başlayan gençlerin 2-3 gün çalıştıktan sonra ağır iş temposu nedeniyle mesleği bıraktığı aktarılıyor.
-
Ata Spora Dönüşen Üretim Süreci: Gürgen kütüklerinin suya yatırılarak yumuşatılması ve kalıplarla şekillendirilmesi gibi zahmetli süreçlerin tamamı usta yokluğundan mevcut zanaatkarların omuzlarına biniyor.
