Şehir içi trafiğinde debriyaj debdebesini bitiren ve dur-kalk süreçlerini kabus olmaktan çıkaran otomatik vitesli araçlar, sürücülere muazzam bir rahatlık alanı sunuyor. .
Ancak pedal sayısının ikiye düşmesi, bu otomobillerin tamamen kuralsız ve gelişi güzel idare edilebileceği anlamına gelmiyor.
Manevralarda Yapılan Dişli Katliamı
• Dar sokaklarda park yeri ararken veya ani yön değişimlerinde sürücüler sıklıkla vites koluyla oynamaya çalışır.
• Bu hata, tekerlekler tam durmadan vites değiştirmeye çalışmaktan kaynaklanır.
• İleri (D) ve geri (R) vitesler arasında geçiş yaparken aracın süzülmesi aktarma organlarına yük bindirir.
• Zaman kazanmak için yapılan bu hareket, dişli gruplarında aşınmaya neden olur.
• Doğru yöntem, frenle araç tamamen durdurulduktan sonra vites değiştirmektir.
• Araba akarken vitesi park (P) konumuna almak da park mandalına zarar verir.
• Elektronik koruma yazılımlarına güvenerek bu hatayı yapmak, sürücülere pahalıya mal olabilir.
Rampalarda ve Işıklarda Şanzımanı Kavurmayın
Eğimli yollarda beklerken otomobili geriye kaçırmamak için fren yerine gaz pedalına hafifçe yüklenerek aracı askıda tutmaya çalışmak büyük bir mekanik cinayettir. Bu hatalı davranış özellikle çift kavramalı ve robotize sistemlerde aşırı ısınmaya yol açarak kavrama balatalarını erkenden eritiyor. Rampalarda beklerken yokuş kalkış desteği veya standart fren sistemleri devreye alınmalıdır.
Sürekli vites seçiciyle oynamak valf bloklarını gereksiz yere yormaktan başka bir işe yaramıyor.
Önce El Freni Sonra P Konumu
• Aracı eğimli bir zeminde park ederken, yükün şanzımana binmesi yaygın bir sorundur.
• Vitesi doğrudan P’ye alıp el frenini çekmek, yükün tamamını park kilidine bindirir.
• Doğru sıralama: Ayak freniyle durulmalı, el freni çekilmeli ve son olarak vites P’ye alınmalıdır.
