İsraf deyince hatırımıza elektrik düğmesine basmak, çeşmelerimizin lastiğini değiştirmek, diş fırçalarken musluğu kapatmak, ekmek artıklarını atmayıp tirit yapmak gelir.
Bütün bunlar israftır. Ancak israf edilen şeylerin değerine göre israf önem kazanır.
Mesela bir gram altını atıvermekle bir dilim ekmeği atıvermek aynı şey değildir. Gözümüzde altının israfı daha büyüktür.
Yaratılmışlar içinde en değerli yaratık insan olduğuna, yerde ve göktekilerin insan için yaratılıp insana hizmet ettiğine göre asıl israf edilmemesi gereken insandır.
İsraf: "İnsanın yaptığı şeylerde haddi aşmasıdır." Diye tarif edilmiş. Rabbine ibadet etmesi için yaratılan insanın isyan etmesi haddi aşmaktır, israftır.
Sıratı müstakiymde insanlara kılavuzluk yapan peygamberlere uymaması onların kılavuzluğunu reddetmesi kendini israftır.
Ekmeğin çöpe atılması israf olduğu gibi insanın cehennem çöplüğüne atılması da en büyük israftır.
Kur an-ı Kerim de insan israfından bahseden ayetler, yiyecek, içecek maddelerinin israfından bahseden ayetlerden fazladır. Çünkü güneş ve güneş enerjisi, su ve enerjisi, toprak ve ürünleri, deniz ve ürünleri hepsi insan için yaratıldığı gayenin dışında kullanılmamalı özellikle de insan israf edilmemeli.
Kur an-ı Kerim e göre "Nesyen mensiye" olmak unutulup gitmek de bir israftır. Rabbini unutanların unutulacağı, böylece israf edenlerin cezalandırılacağı haber verilir. İnsanlık tarihinde tanınan en eski insan Hz. Adem aleyhisselamdır. Sonra diğer peygamberler.
Kabil, Firavun, Nemrud gibilerin unutulmaması, Allah ın gazabına uğrayanlardan bir kaçının teşhir edilmesiyle insanların aynı duruma düşmesini önlemektir. Onların Kur an da teşhiri elektrik direklerine asılan, çarpılmış insanın kafa iskeleti gibidir. Başkalarını sakındırmak içindir.
Kendi canına acımayıp inkarla israf eden kafirlere bu dünyada unutularak cezalarını çektikleri gibi ahirette cehenneme atılıp orada ebediyen kalmalarıyla cezalarını çekecekler.
Dünyanın hiçbir devletinde devlet başkanının on bin tane arkadaşının adı, doğum tarihi, ölüm tarihi ve hizmetleri tesbit edilmiş değil. Ama Peygamber efendimizin arkadaşlarından on binden fazlasının adını, doğumunu, hizmetlerini ve ölüm tarihiyle yerini bilmekteyiz. Onlar Rabbini unutmayınca Rabbimiz onların adını kıyamete kadar koruyacaktır ve onlar rahmetle anılmaktadır.
Kendimizi israf etmeyelim. Rahmanın kullarına rahmetle bakalım da, rahmetle analım.
Kur an-ı Kerim israfçı insanlardan bir kısmının da yeryüzünde bozgunculuk yapan, ıslah etmeyenler olduğunu ve onlara katiyen itaat edilmemesi gerektiğini şöyle haber verir:
"Yeryüzünde bozgunculuk yapan islah etmeyen israfçıların emrine itaat etmeyiniz" (Şuara 151-152)
Eşlerin arasını bozan, ürettikleri pisliklerler havanın, torağın, denizin dengesini bozan, gül gibi insanların ahlakını bozan çiçeklerin rengini solduran, insanlara itaat etme. Onlar insan israfı yapmaktalar. Bir araya geldiklerinde "benim elimdeki silah iki milyon insan öldürür, seninki bir milyon öldürür yarışı yapmaktalar. Rabbimiz onlar için "Kalbleri hasta" tabirini kullandıktan sonra "Onlara "Yeryüzünde bozgunculuk yapmayın" denildiğinde: "Biz ıslahatçılarız" derler.
Aman ha! Gözünüzü açın, asıl bozguncu onlardır, ancak farkında değiller." (Bakara 11-12) buyurur.
İnsan israfında, kapitalistlerle aynı olan komünistler ekmek israfını kendilerine slogan yaptılar. Ekmeği üreten ve ona sahip olan insandır. O halde asıl israf edilmemesi gereken şey insandır.
