Hz. Musa Aleyhisselam’ın şanlı mücadelesi esnasında şehitleri görmekteyiz. Bu şehitlerden bazılarını Kur’an’ımızdan aldığımız bilgilerle yâd edelim. İlk şehidimiz Hz. Asiye validemizdir. Bu mübarek hanım, Firavun’un hanımı idi. Evliliklerinden çocukları olmamıştı. Kader-i İlâhî, Hz. Musa’yı bebekken saraylarına getirdi. Firavun, müneccimlerin, Ben-i İsrail’den bir erkek çocuğunun saltanatını yıkacağını bildirmeleri üzerine, bu zâlim, Beni İsrail’den dünyaya gelecek bütün erkek çocuklarının öldürülmesini emretmişti. Bunun üzerine Rabbimizin ilhamıyla Hz. Musa’nın annesi sağlam bir sandık yaptırıp yavrusunu bu sandığa yerleştirmiş ve Nil’e bırakmıştı. Hz. Musa’nın ablası Meryem de o sandığı takip etmiş ve sandığın Firavun’un sarayının önünde durduğunu Firavun’un adamlarının sandığı aldığını görmüştü. Asiye Hanım, Hz. Musa’yı görür görmez çok sevmiş ve onu evlatlık edinmişti. Bu anne-oğul gibi sevgi daha sonra Hz. Musa’nın peygamberlik vazifesini alması üzerine, iman sevgisine dönüşmüş ve Asiye Hanım ilk Müslümanlardan olmuştu.
Firavun, hanımının Müslüman olduğunu görünce öfkeden deliye dönmüş, ona ağır işkenceler yaptırmıştı. Göğsünün üzerine kocaman bir taş konmasını istemişti. Cenab-ı Hak, Hz. Asiye’ye Cennet’teki makamını göstertti. Bunun üzerine Hz. Asiye hiçbir acı, elem hissetmedi ve ölümü sevinçle karşıladı ve şehit oldu.
Tahrim Sûresi’nin 11. âyet-i kerimesi bize bu şerefli âkıbeti haber vermektedir. Meâlen bakalım:
“Allah, îmân edenlere de Fir’avun’un hanımını (Asiye’yi) bir misâl olarak getirdi. Hani (o): ‘Rabbim! Senin katında benim için Cennet’te bir ev yap, beni Fir’avun’dan ve onun (kötü) işinden kurtar, hem beni bu zâlimler topluluğundan kurtar!’ demişti.”
Hz. Musa Aleyhisselam’ın tebliği esnasında, iman eden şanlı insanlardan bir güruh da Firavun’un sihirbazları idi. Ülkenin dört bir yanından gelen bu meşhur isimler, on binlerce insanın toplandığı meydanda hünerlerini sergilemişlerdi. Yaptıkları “sihir” idi. Bunu hepsi de biliyordu. Onlar sihirlerini gösterdiler, bunun karşısında Hz. Musa (as), asasını yere attı. O vakit asa bir canavar haline geldi ve sihirbazların bütün sihir aletlerini yuttu. Sihirbazlar, bunun bir sihir değil, mu’cize olduğunu anladılar ve bu mu’cizeyi ihsan eden kudret Sahibi’ne, Allahu Azimüşşan’a iman ettiler. Bütün sihirbazlar iman etmişti. Firavun, hanımının iman etmesinde olduğu gibi bir kere daha öfkeden deliye döndü. Yakın zamanda en yakın adamları olan bu sihirbazlara en dehşetli işkenceyi uygulattı. Önce ellerini ve ayaklarını çaprazlamasına kestirdi, sonra da idam ettirdi. Ancak dünün sihirbazları, o anın mü’minleri, imanlarından taviz vermediler. Şanlı bir şehit olarak Rablerine kavuştular. Kur’an’ımız birçok sûrede bize bu ibretli hâdiseyi hatırlatmaktadır. A’raf Sûresi 111-134, Yunus Sûresi 79-84, Tâ-Hâ Sûresi 59-76. âyet-i kerimelerinde bu hâdise tafsilatlı olarak anlatılmaktadır. A’raf Sûresi’ndeki âyet-i kerimelere meâlen bakalım:
“Böylece hakikat ortaya çıktı ve yapmakta oldukları şeyler (sihirler) boşa gitti.
“Artık orada mağlûb oldular ve (kendilerini üstün görüyorlar iken) küçük düşen kimselere döndüler.
“Ve (bu mu’cizenin aslâ bir sihir olmadığını anlayan) sihirbazlar, (hep birden) secde edici kimseler olarak atıl(ıp yere kapan)dılar.
“Âlemlerin Rabbine, Mûsâ ve Hârûn’un Rabbine îmân ettik!” dediler.
“Fir‘avun: ‘(Ben) size izin vermeden önce mi ona îmân ettiniz?’ dedi. ‘Şüphesiz ki bu, (buraya gelmeden önce aranızda kararlaştırarak) ahâlisini oradan çıkarmanız için şehirde kurduğunuz apaçık bir hîledir. Fakat ileride, bileceksiniz!’
“Mutlaka ellerinizi ve ayaklarınızı çaprazlama keseceğim, sonra kesinlikle sizi hep berâber asacağım!”
“(Onlar) dediler ki: ‘Zâten biz, Rabbimize dönücüleriz!’
“Ve (sen) sâdece, bize (o mû‘cizeler) geldiğinde Rabbimizin âyetlerine îmân ettik diye bizden intikam alıyorsun. Rabbimiz! Üzerimize sabır yağdır ve bizi Müslüman kimseler olarak vefât ettir!” (A’raf Sûresi / 118-126)
İbn-i Abbâs (ra)’tan gelen bir rivâyete göre: “Bu zâtlar, günün başlangıcında sihirbaz idiler. Günün sonunda şehîd oldular!” (İbn-i Kesîr, c. 2, 43)
