Başbakan Erdoğan son günlerde hep “ihanete uğramaktan” ve “arkadan hançerlenmekten” söz ediyor!
Dost bellediklerine, dost sandıklarına göndermelerde bulunuyor!
Peki, böyle bir yakınmaya hakkı var mı
Sırtındaki gömleği çıkararak “gerçek dostlarını” yüzüstü bırakıp giden, bugün yakındıklarını dost edinen bizzat kendisi değil mi
O günlerde yüzüne gülüp, sırtını sıvazlayan herkesi dost sanmasının bedelini şimdi ödüyor!
O günlerde yüzüne gülenler arasında bugün hasım gibi gördüğü cemaat mensupları vardı!
Cemaate yakın televizyonlar vardı!
Samanyolu TV vardı!
Samanyolu Haber vardı!
Mehtap TV vardı!
Bugün TV vardı!
Kanal Türk vardı!
Cemaate yakın gazeteler vardı!
Zaman gazetesi vardı!
Bugün gazetesi vardı!
Cemaate yakın irili ufaklı bir sürü internet sitesi vardı!
Cemaate yakın yazarlar vardı!
Mesela bugün Başbakan Erdoğan’ın “Aydın Doğan’ın iş takipçisi” diye tanımladığı Taha Akyol vardı!
Her dönem muhalif olan Nazlı Ilıcak vardı!
Yüzüne bu kadar kişi gülüp, sırtını sıvazlayınca Allah-u âlem hepsini dost sanmış olmalı!
Oysa o güne kadar içinde olduğu siyasi hareketin önde gelen isimlerine birazcık kulak vermiş olsaydı bu sayılan isimlerin her birini yakından tanıma fırsatını bulabilirdi!
Bugün Başbakan Erdoğan’ın yakınmalarına kulak verip de Âşık Veysel’i hatırlamamak mümkün mü
Ne diyordu Âşık Veysel
“Dost dost diye nice nicesine sarıldım / Benim sadık yârim kara topraktır” diyordu değil mi
Acaba Başbakan Erdoğan da şimdi, “Dost dost diye nice nicesine sarıldım” dedikten sonra “gerçek dostlarını” hasretle arıyor mudur
Yine Âşık Veysel gibi “Beyhude dolandım, boşa yoruldum” deme noktasına gelmiş midir
Evet, Başbakan Erdoğan’ın bugün ödemekte olduğu faturanın yakın tarihteki “dost tercihindeki isabetsizlikten” başka bir nedene bağlı olacağını sanmıyoruz!
Bir bakıma “Kendi etti, kendi buldu” demek mümkün!
Yakın zamana kadar dost belledikleri isimler bugün yollarını ayırırken, “Biz değişmedik, onlar değişti” diyorlarsa Başbakan Erdoğan’ın bundan alacağı bir hayli ibret olsa gerek!
Değil mi efendim
