Müslüman Çocuğuna Josef İsmini Koymuşlar!

İngiltere den gelen bir haber doğrusu bendenizi üzdü ve

kaygılandırdı. İngiltere de yaşayan Müslüman bir Türk ailesi Namaz kılıyorlar,

oldukça dindarlar Bu aile, hangisi olduğunu söylemeyeyim dini bir cemaate

mensup Bundan birkaç sene önce bir erkek çocukları oluyor, hangi ismi verelim

diye bir yere soruyorlar, istişare neticesinde çocukcağıza Josef (Joseph) ismi

veriliyor. Bir Hristiyan ismi. Yadırgayanlara, Josef bizdeki Yusuf un

karşılığıdır, bunda bir sakınca yoktur cevabını veriyorlar.

Evet, onlar Josef derler, biz Müslümanlar Yusuf deriz.

Onlar Abraham derler, biz İbrahim deriz.

Onlar Jesus derler, biz İsa deriz.

Onlar Moses derler, biz Musa deriz.

İslam tarihinde, Müslüman bir ailenin çocuğuna Josef,

Abraham, Jesus, Moses ismini verdiği görülmemiştir.

Musevîliği veya Hristiyanlığı bırakıp Müslümanlığa geçen

Batılılar isimlerini değiştirerek Müslüman isimleri alırken; Müslüman bir

ailenin çocuğuna Josef ismini vermesini doğrusu çok yadırgadım.

Bu aile Dinlerarası Diyalog ve Hoşgörü mezhebine bağlı

imiş; Tevhid inancını, İslam Dinini, Kur anın Hak Kitap olduğunu, Hazreti

Muhammed Mustafa nın (Salat ve Selam Olsun ona) Resulullah olduğunu inkar ve

tekzip edenlerin de cennetlik olduğuna inanıyormuş.

Yangın çatıyı bacayı sarmış da haberimiz yok.

Sen hem Müslüman ol, namaz kıl, oruç tut ve sonra

çocuğuna Josef ismini ver. Olacak şey değil ama oluyor işte.

Ankara Diyanet İşleri Başkanlığı nın bir Fetva Heyeti

vardır. Maalesef bu Fetva Heyeti Dinlerarası Diyalog ve Hoşgörü mezhebinin

batıl olduğunu delil ve gerekçeleriyle halka ilan etmiyor. Bu vazifesini yerine

getirmediği için de ayakları kayanların vebali Başkanlığa ve Heyete aittir.

Ülkemizde batıl, bozuk ve sapık Fazlurrahmancılık mezhebi

de yayılıyor. Diyanetten ve Fetva Heyeti nden tıs çıkmıyor.

Tarihe karışmış, nesli tükenmiş olan Mutezîle Mezhebi

Türkiye de hortladı, ona da ses çıkartan yok.

İranlı bir zındık, İslam Şinasi adlı kitabında açıkça

Allah gerçek bir Janus tur diye yazdı. Janus, iki çehresi olan bir Roma

putudur. Bu zatın kitapları Türkçe ye çevrildi. Diyanetten bu konuda cılız bir

inilti bile çıkmadı Dahasını da söyleyeyim: Onun, içinde binlerce vahim hata

bulunan kitapları Diyanet Vakfı Kitabevleri nde satıldı.

Türkiye Müslümanları üniter yapıya sahip tek bir ümmet

olmadığı, bu ümmetin başında raşid bir İmam bulunmadığı, İmametin bir Şûrası,

bir Meclis-i Meşâyihi, bir Fetva Heyeti olmadığı için korkunç boşluklar,

ihmaller, gafletler oluşmuştur.

Gazetelerde, televizyonlarda açık oturumlarda Kur ana,

Sünnete, Şeriata aykırı bir sürü laf ediliyor, bunlara cevap veren kurumlar

yok.

Diyanete sızan feministler dinimizi yıkmak için bir yığın

dolap çeviriyor, bunlar da engellenmiyor.

Yıllarca uğraştılar, yüz kişilik bir heyet kurdular,

devlet bütçesinden büyük paralar harcadılar, Resulullah Efendimizin hadislerini

Avrupa standartlarına göre ayıkladılar, on milyonlarca Müslümanın bu hıyanetten

haberi yok.

Josef Yusuf Abraham İbrahim Jesus İsa

İyi uykular, sayın kardeşlerim

(İkinci yazı)

Bin Bir Saltanat

ÜLKEMİZDE birçok kesimler, haklı veya haksız isteklerini

dile getiriyor, baskı yapıyor, hukukî veya siyasî yollara başvuruyor; ısrar,

inat ve sebat ediyor, hak arama konusunda bıkmıyor, usanmıyor. Bunun tek

istisnası, çoğunluğu oluşturan Sünnî kesimdir. Sünnî kesimin üzerine sanki ölü

toprağı serpilmiştir. Cumhuriyet tarihinde görülmemiş bir hürriyet ve

serbestlik var ama Sünnîler İslam medreselerinin açılması konusunda faaliyette

bulunmuyor.

Tasavvuf tekkelerinin açılması için çalışmıyor.

Bağımsız bir Ümmet teşkilatı istemiyor.

Müslümanların başına râşid ve kâmil bir zatın gelmesi

için herhangi bir kıpırdanma yok.

Sünnî çoğunluk dehşetli bir umursamazlık, tembellik,

rehavet, gaflet içinde.

Herkes için söylemiyorum, Sünnîlerin bir kısmı bozuk

düzen ve sistemin haram ve necis rantlarını yemeye çalışıyor.

Sünnîler, birlik olmamanın şeytanî lüksü içindeler.

Bendeniz bu lüksü, bu rehavetin akıbetini iyi bilirim.

Bir ara Suriye Müslümanları da böyleydi.

Mısır Müslümanları da böyleydi.

O iki İslam ülkesinde Sünnîler çoğunluktaydı ama asla

birleşmiyorlardı.

Zengin ve orta halli Sünnîler çocuklarını askerî okullara

göndermiyorlardı.

Suriye de ve Mısır da bir değil, bin başlılık vardı.

Aman birlik olalım, tefrikayı ve bölünmüşlüğü bırakalım

diyenlere, bir şey olmaz bir şey olmaz, İslamın zaferi yakındır diyorlardı.

Ah bu gaflet, ah bu rehavet, ah bu yan gel de yat, ah bu

oh kekâh!...

Suriye Müslümanları bir ve beraber olsalardı, bir büyük

İmam a biat ve itaat etmiş olsalardı, tesanüd içinde olsalardı, durum böyle mi

olurdu

Allah Allah!.. Mısır daki meşru İhvan iktidarına karşı

Selefî Nur Partisi, darbecileri desteklemiş, Müslüman kardeşlerini sırtından

hançerlemişti.

Parçalanmış, bölünmüş olmanın dayanılmaz zevki, lüksü,

israfı

Türkiye Sünnîleri bin parçaya ayrıldı diyorum. Dokuz yüz

doksan dokuz mu, bin mi, bin bir mi

Ümmet yok, İmam yok, bin bir saltanat var.

Dağınıklık yetmiyormuş gibi iki aydan beri birbirimizi

yiyoruz.

Bozuk düzen ve sistemin rantlarını yiyenlerin hak

arayacak halleri mi var

Sünnî kesimde ne kadar çok baron var!..

Ne kadar çok saltanat var!..

Ne kadar çok tantana var!...

Baksanıza Resulullah Efendimizi (Salat ve selam olsun

ona) asumandan kesif bir nur huzmesi halinde zemine indirip bir kamyonete

bindirmişler.

Efendimizi kadın ve erkeklerin karışık oturduğu,

sahnesinde genç kızların çalgıların eşliğinde neşideler terennüm ettiği

toplantılara bile getiriyorlarmış.

Şimdi birlik, beraberlik, Ümmet, tek râşid İmam, anlaşma,

dayanışma, vifak, güç birliği, kaybedilmiş hakları arama zamanı değildir.

Bölünmüşlüğün, tefrikanın, fitne ve fesadın, nifak ve

şikakın, birbirimizi yemenin, birbirimizin gözünü oymanın dayanılmaz lüksü ve

konforu içindeyiz.

Ne zamana kadar .. Suriye, Mısır

19.2.2014