Sevmediğim, hoşlanmadığım, razı olmadığım şeylerden biri
de HES lerdir. Ormanlar, çalılar, tabii hayat tahrip ediliyor
Samsun dan Hopa ya kadar Karadeniz Sahil Yolu nu da
sevmiyorum. Bu yolun zararı faydasından çok olacaktır.
Yol, baraj, köprü, yapılaşma, siteleşme için ağaç
kesilmesini vicdanım kabul etmiyor. Elbette bunlar için bir miktar ağacın
kesilmesi zaruridir ama zaruret sınırının aşılmasını, rantçılar için ağaç
kesilmesini hoş göremem.
Çamlıca da, Boğaz da, diğer sit alanlarında rant için
bina yapılması beni isyan ettiriyor.
İstanbul un çok aşırı şekilde büyümüş olmasından çok
rahatsızım. Zerre kadar vicdanım ve sağduyum varsa böyle bir büyümeyi,
azmanlaşmayı kabullenemem.
Günde altı milyon ekmeğin çöpe atılmasını protesto
ediyorum. Böyle korkunç bir israfın ülkemize, devletimize, halkımıza uğursuzluk
ve felaket getireceğine inanıyorum.
Sokak kedi ve köpeklerinin, bütün canlıların yaşamaya
hakları olduğuna inanıyorum. Kesim için beslenen hayvanların, tavukların, yemek
için tutulan balıkların dışında ehli veya vahşi hayvan katliamına karşıyım.
İstanbul da ağaçların rasgele, gelişi güzel budandığını
görünce öfkeleniyor ve beddua ediyorum.
Caddelerde büyük saksılar içinde ağaçların sulanmayıp
kurutulması beni üzüyor.
Müstehcen neşriyattan hiç memnun değilim. Yapanlar kadar
izin verenleri de kınıyorum.
Devletin birtakım kadınlara yasal vesikalar vererek seks
köleliği yaptırmasını, bundan vergi almasını rezalet ve skandal olarak
görüyorum.
Halkın ve gençliğin 1928 den önce basılmış kitapları ve
evrakı okuyamamasını utanç verici, yüz kızartıcı korkunç bir zır cahillik
olarak görüyorum, bizi böyle bir cahillik uçurumuna atanları lanetliyorum.
Hepsi için söylemem ama bir kısım imamların namaz
kıldırma memuru statüsüne düşürülmüş olması beni çok üzüyor.
Evime yakın büyük caminin altı minaresinde hoparlörlerin
günde beş kez avaz avaz, bangır bangır, kulak zarlarını patlatırcasına, pencere
camlarını zangırdatarak, 125 (belki daha yüksek) desibel şiddetinde ezan
okumasını protesto ediyorum. Benim bu protestomu Bu adam ezan düşmanı
şeklinde yorumlayan insafsızlara hakkımı helal etmiyorum.
Toplu taşıma vasıtalarında, on sekiz yaşında delikanlının
oturduğunu, yetmiş beş-seksen yaşındaki ihtiyarın ayakta seyahat ettiğini
görünce asabım bozuluyor, bir yere acilen yetişmem gerekmiyorsa ilk durakta
iniyorum.
Yağcı, yalaka, dalkavuk birtakım İslamcıların yazıları ve
beyanları midemi bulandırıyor.
Bin kere tarikat, cemaat, hizip, fırka, parça deyip de
bir kere ümmet ve birlik demeyen adamların yanında sıkılıyorum ve bir daha
onlarla görüşmüyorum.
Bir eve çağırılıyorum, sahibi zengin mi zengin, ev iki
yüz elli metre kare. Hacı bey duvara bir tek hüsnühat asmamış, yere bir tek el
dokuması kök boyalı halı sermemiş. Nezdimdeki itibarı paramparça oluyor.
Eminönü Meydanı nda Mısır Çarşısı civarında geziniyorum.
Birkaç sene önce döşenen kaldırım malzemesi yer yer kırılmış, eciş bücüş, yağan
yağmur iğreti taşların üzerine bastıkça geçenlerin üzerine fışkırıyor.
Belediyeye de, müteahhitlere de sövüp sayıyorum.
Cuma namazında Sultanahmet civarında Mimar Sinan ın
yaptığı içi çinilerle süslü kubbeli harika bir camiye gidiyorum, imam efendi hutbe
okurken hoparlör bozuluyor, korkunç sesler çıkıyor, cemaatin huzuru tarumar
oluyor. Bundan son derece rahatsız oluyorum. Bereket versin hatip efendi
hutbenin sonunda Allah katında din İslamdır ayetini yüksek sesle okuyor da
biraz kendime geliyorum.
Akşam saat beşte otomobille bir yere gitmek akılsızlığını
yapıyorum, ana caddede otomobiller mıh çıkını gibi. Tam bir buçuk saat o
sıkışıklıkta çile dolduruyoruz ve gideceğimiz yere ulaşamıyoruz. Şehri bu hale
getirenlere verip veriştiriyorum.
Cuma ezanı okunuyor, nice Müslümanın dükkanı, lokantası,
pastanesi, işyeri, bürosu, atölyesi açık Kendilerini namaza gidiyor ama
işyerlerini kapatmıyorlar. Bundan rahatsız oluyorum.
Sokakta sözde örtülü bir hanım görüyorum. Pantolon
üzerine tünik giymiş. Elbiseleri daracık. Ayakkabıları uzun topuklu. Önce
makyaj yapmış, sonra silmiş ama boyaların bir kısmı görünüyor. Başında alaca
bulaca bir eşarp Böyle tesettür kıyafetleri beni rahatsız ediyor.
Sabah namazına bir camiye gidiyorum. Bendeniz ve
yanımdakiler dahil on dört kişiyiz. İmam mihraba geçiyor, önünde sabit
mikrofonlar var, onların yetişmiyormuş gibi yakasına kablolu bir seyyar
mikrofon takıyor mandalla. İçimden gülüyorum ve öfkeleniyorum.
(İkinci yazı)
Hizmet Edebilecek Bir Gence Mektup
Sana bu mektubu hem senin menfaatin, hem de bu fakirin
menfaati için yazıyorum. İyi bir Müslüman, iyi bir insan, iyi bir vatandaş, iyi
bir hizmetkâr olursanız ulu devlete nail olacaksınız. Böyle bir hayırlı işte
vesile olduğum için ben de yararlanmış olacağım.
Doğrusu doktor, mühendis, hukukçu olmanız beni pek
ilgilendirmiyor. Mehmed Akif in mesleği veterinerlikti
İyi bir Müslüman olursanız mutlaka doğrudan doğruya veya
dolaylı şekilde hizmet de edersiniz.
Hizmet ikiye ayrılır:
1. Hizmet edebiyatı Ben hizmet ediyorum Biz hizmet
ediyoruz
2. Gerçek hizmetler. Bunların edebiyatı ve propagandası
yapılmaz.
İster doktor, ister mühendis, ister iktisatçı, ister
hukukçu ol; doğumundan ölümüne kadar Allah sana ne kadar rızık yazdıysa onlar
gelir ve sen de yersin. Cenab-ı Hakk bazen bir hamal kuluna esnaf lokantasında
güzel bir ziyafet çeker, dolar milyarderi süper zengin bir kuluna da patates
haşlaması, çavdar ekmeği, yağsız yoğurt yedirir. Adamcağız şeker hastasıdır,
kalbi vardır, mutlaka perhiz yapması gerekir.
Seni yediğin, içtiğin beni ilgilendirmez, Allah ın işine
karışmam.
İlle de hizmet Sahte hizmet değil, gerçek hizmet.
Bir Müslüman için gerçek hizmet Kur ana, Sünnete,
Şeriata,
Hikmet-i İslamiye ye uygun hizmettir.
Akıllı Müslüman, Allah tan kendisine hizmet etme fırsat,
imkan ve tevfikini ister.
Cami duvarına saçma sapan, çirkin saatler asmak Camiye
kalorifer yaptırtmak Camiye klima cihazı koydurtmak, bir minareye on hoparlör
takmak Şadırvanın musluklarını parlatmak Bu gibi şeyler hizmet değildir.
Bilhassa sabah namazlarında camiye cemaatle doldurmak
Cuma hutbelerinde halkı uyarmak, duygulandırmak, şuurlandırmak Camiin
kürsüsünden ölüleri bile harekete geçirecek etkili, ıslah edici vaazlar vermek
Müslümanların birleşmesi için çalışmak İdarenin Kur ana, Sünnete, Şeriata
uygun olması için çalışmak Halka ilmihalini öğretmek İşte bunlar hizmettir.
Hizmet ilimle, irfanla, kültürle olur. Bu üçü de
yetişmez, bunların yanında ihlas, bilgelik ve takva gerekir
Allah için hizmet eden ücretini kullardan istemez.
İnşaallah ileride, Allah ın lütuf, kerem ve yardımıyla
hizmete yönelirsiniz. Beni hatırlarsanız, rahmet okursunuz. Hatırlamasanız da
olur. Sizin hizmetinizde, dolaylı olarak benim binde bir payım ve etkim olsa
bundan ben de yararlanırım.
Doktorluk, mühendislik, hukukçuluk, veterinerlik ve diğer
geçim meslekleri dünya içindir.
Yüz milyon doları olan bir zengin zekât, sadaka, hayır
hasenat olarak ne harcadıysa Ahirete o gider, gerisi dünyada kalır.
Mehmed Akif i Mehmed Akif yapan veterinerliği değil,
Müslümanlığı ve İslami hizmetleridir.
Tekrar ediyorum, sakın kendini aldatma. İhlas olmazsa
hizmet olmaz.
İlle de İhlas
İhlasın yanında ilim, irfan, kültür, sanat Yüksek ahlak
ve karakter Nefsinizi emmare derekesinden levvame derecesine çıkartamazsanız
hizmet edemezsiniz.
29.03.2013
