Üsküp ten gelen destek

İnsan yayınları, 1940-1947 yılları arasında faaliyet gösteren ve Makedonya Müslüman cemaatinin en önemli direniş organizasyonlarından biri olan Yücel Teşkilatı nın kurucu ve yöneticilerinden Mehmet Ardıcı nın anılarını içeren bir kitap hazırlamış: Makedonya da Müslüman Direnişi, Yücelciler 1947.Yücelciler 1947, Osmanlı nın Balkanlardan çekilmeye mecbur bırakılmasından sonra, rejimin; aynı dini, aynı kültürü ve aynı kaderi paylaştığımız insanları sahipsiz bırakışının acı bir belgesi. Mehmet Ardıcı bu durumu şu sözlerle ifade ediyor: "İspanya harbinde ölenlere, Nazi kamplarında hayata pes ettirilenlere ağıt yakıp ah-ü figan eyleyen anne Vatan ın "ne yaptığını bilir" zannettiğimiz aydın çocukları ne yaptılar? Sahi ne yaptılar Balkanlar için? Gelmedi mi feryadımız kulaklarına kadar? A benim Anadolu nun "kravatlı takımı"; cihan ağalığınızı bizim için, Balkanlar için biraz harcedeydiniz bari? Bunca Müslüman boğazlanırken pekâlâ müdahale edebilir, en azından daha fazla kanımızın dökülmesine müsaade ettirmemiş olurdunuz. Soruyorum sizlere; Balkan deyince ne gelir aklınıza? Neyi söyleyebilirsiniz? Bırakın o şanlı tarihi, radyolarda çalınan üç-beş Rumeli türküsünün acaba kaç mısrasını hatırlayabilirler doğru-dürüst adam gibi?" [Sayfa 11-12]Mehmet Ardıcı ya bu sözleri söylettiren; Yugoslavya Müslümanları ve Makedonya Türk cemaatinin o dönemde ciddi şekilde rahatsız edici olaylarla karşı karşıya kalırken, Ankara ya yardım istemeye gönderilen heyetin, varlıklarını bile kabul etmeyen İsmet İnönü den ağır hakaretler işiterek geri dönmeleridir. Mehmet Ardıcı, heyetin Ankara da yaşadıklarını şu sözlerle anlatıyor:"Kimseden yardım talep edemezdik. Buna rağmen Ankara ya gönderilen Muhammed Cevahirci, Münir Ekrem Şahin, Salih Müftiç ve Muyaçiç ten müteşekkil heyet eli boş döndü. Üstelik devrin başvekili İsmet İnönü den ağır hakaretler görerek. "Misak-ı Milli hudutları dışında Türk ve Müslüman unsuru diye bir şey kabul etmiyorum. Zaman çok vahimdir. Türkiye dışarı ile uğraşmamalıdır. Türkiye nin başını ağrıtmayın" [Sayfa 16]Eğer İsmet İnönü nün iddia ettiği gibi Misak-ı Milli dışındaki toprakları ve o topraklarda yaşayanları yok sayacaksak, Mustafa Kemal in Misak-ı Milli dışında kalan Selanik şehrinin düşmesine gösterdiği tepkiyi nasıl izah edeceğiz? Selanik, 24 Ekim 1912 günü düşman kuvvetlerine teslim edildi. Şehrin düşmana teslim edilmesi haberi İstanbul da büyük bir dehşetle karşılandı. "Selanik i nasıl terk edersiniz, o güzelim yurdumuzu?" diye çıkıştı Mustafa Kemal bir arkadaşına. "Neden onu düşmana bırakıp da buraya geldiniz?" [Selanik Hayaletler Şehri, YKY yayınları, Sayfa 304]Mehmet Ardıcı, sitem etmekte, çok haklıydı ve korktuğu başlarına gelmişti. Türkiye nin duyarsız kaldığı Yücel Teşkilatı mensupları, Yugoslavya dışından gelen bir "ihbar" sonucu, 1947 yılında yakalanarak mahkemeye çıkarıldılar. Yargılama sonunda; Şuayib Aziz İnan, Ali Abdurrahman, Nazmi Ömer ve Âdem Ali idama, Abdülkerim Sezer, Kemal Rasim Günsever, Şerafeddin Süleyman, Refik Şerif, Şefik Ersoy yirmi yıla, Fethi Süleyman Paşiç on beş yıla, Fazlı Fanda, Muzaffer Ahmed, Ahmed Pehlivan, Kemal Rıfat, Mehmet Dalip Ardıcı on iki yıla mahkûm edildiler. Söğütlü, İdrisova ve Sremska Mitroviça cezaevlerinde 8 yıllık hapis hayatından sonra, dış dünyadan gelen baskılarla ilan edilen erken af sonucu serbest bırakıldılar.Türkiye nin tüm duyarsızlığına ve yok saymasına rağmen, Mehmet Ardıcı ve arkadaşlarının, sitem ve küskünlüğü devlete değil, rejime ve o dönemdeki savunucularınaydı. Çünkü vatan sevgisi imandan imandandı ve kişilere göre değişmezdi. Yücelciler, her şeye rağmen, kendilerinden sonra gelen nesli Türkiye sevgisi ve bağlılığı ile yetiştirerek bölgedeki İslam ve Türk varlığının devam etmesine vesile oldular. Allah onlardan razı olsun. Yücel Teşkilatı nın Makedonya da attığı tohumların meyvesi, teşkilatın dağıtılmasından 60 yıl sonra, geçtiğimiz günlerde Üsküp te toplandı. Makedonya Türk Sivil Toplum Teşkilatları Birliği Genel Başkanı Sn. Fadıl Hoca ve Genel Sekreter Avukat Salih Murat ın yoğun gayretleri neticesinde, 02 Kasım 2007 tarihinde başkent Üsküp te, "Türkiye ye destek, Teröre Lanet Mitingi" düzenlendi. MATÜSİTEB in bünyesindeki elli derneğin yanı sıra; Makedonya İslam Birliği nin, siyasi temsilcilerin, milletvekillerinin, üniversite öğretim üyesi ve öğrencilerinin, lise ve dengi okulların müdür, öğretmen ve öğrencilerinin yoğun katılımıyla gerçekleştirilen miting için Fatih Sultan Mehmet Köprüsü, ay-yıldızlı bayraklarla gelin gibi süslendi.    Üsküp yüzyıl sonra yeniden "Allah-u Ekber" sesleriyle inledi. Osmanlının Makedonya dan çekilmeye mecbur bırakılmasından bugüne, böylesine muazzam katılımla gerçekleştirilen bir miting olmamıştı. Makedonya nın dört bir yanından, Bulgaristan, Kosova ve Batı Trakya dan on bin civarında kişinin katılımıyla; 1926 yılında Sırp İdaresinin talimatıyla yıkılmış olan meşhur tarihi Burmalı Camii nin temelleri üzerindeki meydanda, Yahya Kemal Beyatlı nın doğduğu ve büyüdüğü alanda, Fatih Sultan Mehmet Köprüsü bitiminde gerçekleştirilen miting yüz yıl sonra Vardar ın yeniden çağlamasını sağladı. Üsküp ü, "Şehitler ölmez, vatan bölünmez" sloganıyla inleten Yahya Kemal in, Yücel Teşkilatı nın ve Çanakkale şehitlerinin torunları, gerektiğinde, yeniden Çanakkale ruhuyla vatan savunmasına hazır olduklarını beyan ettiler.           Görünen manzara Yahya Kemal in Kaybolan Şehir şiirinin şu mısralarını hatırlatıyordu; "Üsküp ki devamıydı Şar Dağı nda Bursa nın / Bir lale bahçesiydi, dökülmüş temiz kanın / Çok sürse ayrılık, aradan geçse çok sene / Biz sende olmasak bile, sen bizdesin gene."  MATÜSİTEB in, miting sonrasında yaptığı yazılı açıklamadaki; "Vatanımıza, Türkiye ye, bir nebze dahi olsa vefa borcumuzu ödemeye gayret ettiğimizi özelikle bildirmek istiyoruz" cümlesi de, vatan sevgisinin demek olduğunu bir kez daha gösterilmiş oldu. Bu noktada Türkiye Cumhuriyeti nin üzerine düşen ise, son yüzyılda sırtına geçirdiği ve kendisine çok dar gelen gömleği çıkarıp, sınırları yeniden çizmektir. Türkiye nin hudutları Edirne ve Kars arasına sıkıştırılamayacak kadar geniştir. Siz bunun farkında olmasanız da?