Onlar hurda-hâş etti, "eyvâh" ı bize kaldı;

Derde saldılar bizi, her "âh" ı bize kaldı.

Fikre tasma vurdular; kırdılar kalemleri...

"Günah keçisi..." olduk; günâhı bize kaldı...

TÂHÂ