Mutlak butlan kararı sonrası yeniden gündeme gelen CHP eski Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu’nun, TBMM çatısı altında yasama faaliyetleri ve parti kürsüsünü kullanma girişimleri parlamento bürokrasisi ve parti grubunun usul engeline takıldı. Meclis zemininde karşılık bulmayan bu hamlelerin ardından Kılıçdaroğlu cephesi, rotayı parti içine çevirerek Parti Meclisi’ni (PM) olağanüstü toplantıya çağırdı.
GRUP TOPLANTISI TALEBİ USULDEN İŞLEME ALINMADI
Kemal Kılıçdaroğlu’nun CHP Grup Toplantısı'nda kürsüye çıkarak hitap etmek istediğine dair Meclis yönetimine iletilen resmi yazı, usul eksiklikleri gerekçe gösterilerek işleme konulmadı. Edinilen bilgilere göre; söz konusu talebi içeren belgede Rıfat Nalbantoğlu’nun imzasının ve resmi evrak sayısının bulunmaması, Meclis bürokrasisi tarafından "teamüllere ve mevzuata aykırılık" olarak değerlendirildi. Bu teknik eksiklikler nedeniyle Kılıçdaroğlu'nun salı günü yapmayı planladığı grup konuşması organizasyonu resmiyet kazanamadı.
MECLİS YÖNETİMİNE İTİRAZ YAZISI
Grup toplantısı talebinin işleme alınmamasının ardından Kılıçdaroğlu cephesi, hukuki ve siyasi meşruiyet vurgusu içeren yeni bir adım attı. TBMM Başkanlığına ve ilgili birimlere gönderilen resmi yazıda, mahkeme kararlarına atıfta bulunularak mevcut durumun hukuki statüsü hatırlatıldı ve engelleme veya işleme almama kararlarının yasal dayanağı sorgulandı. Kılıçdaroğlu'nun kurmayları, meclis kürsüsünün kullanımına yönelik kısıtlamaların hukuki değil, siyasi bir yaklaşımın sonucu olduğunu iddia ediyor.
YENİ ROTA PARTİ İÇİ SİYASET: PM OLAĞANÜSTÜ TOPLANTIYA ÇAĞRILDI
Meclis zeminindeki bu gelişmelerle eş zamanlı olarak Kemal Kılıçdaroğlu, genel başkanlık yetkilerini parti organları üzerinde yürütme hamlesini hızlandırdı. Kılıçdaroğlu imzasıyla Parti Meclisi üyelerine gönderilen resmi çağrıda, PM’nin 11 Haziran 2026 Perşembe günü saat 13.00’te Ankara’daki CHP Genel Merkezi’nde toplanacağı bildirildi.
"Parti Meclisimizi belirtilen gündem maddelerini görüşmek üzere toplantıya çağırıyorum" ifadesinin yer aldığı bu hamle, meclis kürsüsünden umulan etkiyi parti içinde doğrudan delegasyon ve yönetim mekanizmaları üzerinden aramaya yönelik bir strateji değişikliği olarak yorumlanıyor.
