Sıkça kullanılan ve kullanılırken de adeta uzayı keşfetmiş olmanın heyecanı duyulan, "Bizim bizden başka dostumuz yok" şeklinde bir söz vardır. Bu söz aynı zamanda dünya üzerinde yalnız kaldığımızı, adeta terkedildiğimiz gibi bir anlamı da ifade eder.. Ya da içinde bu anlamları da barındırır. Eğer bu gerçek ise sanıyorum bu yalnızlığa itilmişlikte kendi hatalarımızın da payı büyük. Gerçekten bizim bizden başka dostumuz yok etrafımız hep düşmanlarla çevrili olduğu gibi yer küre üzerinde bize düşman olmayan bir ulus yok mu Var da biz ya da bu ülkeyi yönetenler görmek mi istemiyorlar. Böylece bazı duyguları körüklemeye mi çalışıyoruz
Diyelim ki bizim bizden başka dostumuz olmadığına dair iddia doğru, o zaman şu sorunun cevabını da samimiyetle vermek durumundayız: Peki biz bize dost muyuz Birbirimizi seviyor muyuz
Sanıyorum bizim bizden başka dostumuz olmadığı iddiasından çok bizim bize dost olup olmadığımız sorusunun cevabını vermek durumundayız.. Biz bize dost ve birbirimizi sevebiliyor, bir arada sevgi ile yaşama konusunda kararlı mıyız Yoksa birileri toplumun belli kesimlerini zorla ve sopa ile birarada tutmaya çalışıyor ve ondan sonra da bizim bizden başka dostumuz olmadığını mı ileri sürüyorlar
Elbette birtakım komşu ve komşu olmayan ülkeler ile zaman zaman aramızda dostça olmayan hadiseler yaşanabilir. Özellikle de komşularımızla geçmişten bugüne gelen bazı ihtilaflar sebebiyle sürtüşmeler ortaya çıkabilir.. Bunlara bakarak etrafımızın tamamen düşmanlarla çevrili olduğunu ve bizim bizden başka dostumuz olmadığını düşünüp buna göre hareket etmemiz demek kendimizi yalnızlığa mahkum etmek anlamına gelir.. Elbette komşularımızla ve komşu olmayan ülkelerle ilişkilerimizi sürdüreceğiz.. Ve uluslararası ilişkilerde sürekli dostluklara da, sürekli düşmanlıklara da yer olmadığını bileceğiz. Ancak, bu ilişkilerin hakkaniyet ölçüleri çerçevesinde sürdürülebilmesi için önce bizim bize dost olmamız, birbirimizi sevebilmemiz ve kucaklaşabilmemiz gerekiyor.. Bunu başaramadığımız sürece dostlar ve dostluklar aramamızın bir anlamı olabilir mi
Öncelikli olarak dışarıda dostlar aramak yerine birbirimizi seveceğiz, birlik oluturacağız ki güçlü bir ülke olabilelim.. Her alanda güçlü bir ülke haline geldiğimizde etrafımızın dost ya da düşmlanlarla çevrili olması fazlaca bir anlam ifade etmeyecektir. Bunun için diyorum ki, başkalarını suçlamadan, oluşturduğumuz düşmanlar sebebiyle içimize kapanmadan önce gelin kendimizi yargılayalım. Bir kürsü bulup, mikrofonu ele geçirince toplumun büyük kesimlerini suçlamak ve dışlamaktan zevk almayalım, böyle bir duygudan kurtulalım. Söz gelimi AKP iktidarına karşı eleştirilerimiz olabilir.. Benim de var ve bu köşeden sıkça ifade ediyorum, uyarı görevimi yapmaya çalışıyorum. Ama, AKP iktidarını eleştirip onu yıpratmak için bu partiyi Cumhuriyet düşmanı ve laiklik karşıtı ilan ederseniz seçimlerde bu partiye oy vermiş olan 10 milyonlarca insanı da suçlamış ve dışlamış olmaz mısınız O insanların size sevgi duymasını nasıl sağlarsınız Benim gibi düşünmeyen düşmandır, haindir mantığı ile hareket ederken bizim bizden başka dostumuz yok diyerek nereye varabilirsiniz Demek istediğim o ki, dış düşmanlarımızı elbette iyi bileceğiz.. Ama, önce kendimize bakmak, birbirimize dostça yaklaşabilmek durumunda değil miyiz Biz birbirimize dostça yakalaşabildiğimiz takdirde bizi hiçbir düşman korkutamaz, sindiremez.
