Devlet okulunda öğrenemediği okuma yazmayı, annesinin aylık 100 TL karşılığında temizliğe gittiği özel bir dershanede heceleyerek okumayı sökmeyen çalışan çocuklar... Bu ülkede yaşayan milyonlarca gariban ailenin çocuklarından sadece birkaçı bunlar... Bunlar bizim çocuklarımız.
Öğrencilerin karne sevinci yaşadığı şu günlerde, ülkemizde 4. sınıfta olup da okuma yazma bilmeyen çocukların varlığından haberdar olsanız ne düşünürdünüz? "Milenyumun" ilk 10 yılını geride bırakan Türkiye‘de böyle çocuklar hala var ve 8 yıllık kesintisiz eğitimin nasıl bir fiyasko doğurduğu bu çocukların gözlerinden ayan beyan okunuyor. Okulun ilk yıllarında okuma yazma, öğrenemeyen çocuklar ilköğretimi başarısızlıkla tamamlıyorlar, bu başarısızlığın neticesinde veliler çocuklarını liseye gönderemiyorlar. Böyle öğrencilerin eğitimlerinde bire bir ilgi gerekirken, kendi hallerine bırakıldıkları ve el yazısı yazma ile meşgul edilirken okuma yazma bilmeden 8 yılı başarısızlıkla bitirdikleri anlaşılıyor.
İşte bunlardan biri R. A. Bu öğrenci şu anda 16 yaşında olmasına rağmen hala okuma yazma bilmiyor ve 8. Sınıfı bitirmesine rağmen diploma alamıyor. R‘nin kardeşi D.A ise 4. sınıfta olmasına rağmen aynı kaderi paylaşıyor. Buna benzer yüzlerce öğrenci okuma, yazma bilmeden 8 yılı bitiriyorlar. Ayrıca bu çocuklar okul arkadaşları ve aileleri tarafından aşağılanırken, aptal, geri zekalı ve kafasız olarak görülüyor.
"Özürlü" raporu...
Ayrıca bu başarısızlık bir kısım öğretmenler tarafından özürlü öğrenci damgası vurularak rehabilitasyon merkezlerine yönlendirilip oradan da hasta hanelere sevk edilerek heyet tarafından özürlü raporu verilmesine çalışılıyor! Öğrenciler rehabilitasyon merkezlerinde diğer fiziksel ve beyinsel özürlü çocukların yanında adeta çıldırıyorlar.
Kendileriyle haftada sadece iki kez ilgilenildiği bu çocuklara normal olarak fazla bir şey öğretilemiyor. O da yetmiyormuş gibi bazılarının özürlü raporunun alınması için kendisine yöneltilen sorulara yanlış cevap vermelerini söyleniyor. Aydın İncirliova‘daki bir okula "eğitimlerine" devam etmeye çalışan, 4. sınıf öğrencisi tam dokuz öğrenci var. Öğrencilerden birinin annesi Cevriye Hanım, 3 yıldır okumayı sökemeyen oğlu için, özel bir dershaneye aylık 100 TL karşılığında temizliğe giderek çocuğunu dershaneye göndermeye başardığını söylüyor. Dördüncü sınıfta olan Z. Annesinin fedakârlığı sonucunda heceleyerek de olsa okumayı başardı. O da devlet kurumunda değil tabii. Annesinin temizliğe gittiği özel bir dershanede.
Fakat ne yazık ki herkes Z. kadar şanslı olamıyor. 4.- 5. sınıfta olup ta henüz okuma yazma bilmeyen başka çocukların aileleri, hayat şartlarından ötürü çocuklarına yeterli ilgiliyi gösteremiyor. Çocuklarının rehabilitasyon merkezlerine gönderilmelerine büyük tepki gösteren bu ailelerin çoğunluğu dar gelirli, evleri kira, ana-baba işsiz...
