Global kriz döneminde, Bakanlık verdiği sözleri tutamamaya başladı. % 19‘luk kur artışına rağmen, ilaç fiyatlarına sadece % 8‘lik bir artış yapıldı. Kamu ilaç alımlarında kutu sayısı artarken, ilaç harcamaları artmadı. Tedbirlerin kriz yönetimi olduğunu düşünen ilaç firmaları, bu gelişmelere ses çıkarmadı.
Sağlık Bakanlığı‘nın geçen yıl sonbaharda çıkarttığı yeni fiyat kararnamesi her şeyi altüst etti. Devletin satın aldığı jenerik ve jeneriği olan orijinal ilaçların fiyatları, % 66 oranına indirildi. Jeneriği olmayan orijinal ilaç fiyatları da % 12 düşürüldü. 20 yıllık ürünlerin fiyatları referans fiyat seviyesine çekildi. İthal ürünlerin ruhsatlandırılması durduruldu. Klinik araştırmalar yönetmeliği rafa kalktı. Sağlık harcamalarının bilinçsizce arttırılmasının tüm fedakârlığı eczaneler ve ilaç firmalarından isteniliyordu. Türkiye, dünyadaki en kapsamlı genel sağlık sigortasını uygulamaya sokuyor ama dünyadaki en az ilaç harcaması yapmaya çalışıyordu (bu konuda oransal anlamda bizden kötü sadece Polonya var). Sonuçta, eczaneler ve ilaç depoları kendilerinde mümkün olduğu kadar az ilaç bulundurmaya başladılar. Özellikle, yerli ilaç firmaları tam bir sarsıntı yaşadı. Yerlilerin araştırma yapma ve işlerini geliştirme olanakları da tamamen ortadan kalktı. Cari harcamaları kaçınılmaz olarak, cari gelirlerinin çok üzerine çıktı.
Sonunda Nasrettin Hoca misali, "tam açlığa alıştırırken, eşek öldü" demeyelim.