Önceki gün Ankara‘da meydana gelen öğrenci olaylarını izlediniz mi? Hükümeti ve YÖK‘ü protesto etmek isteyen ODTÜ‘lü öğrenci grubu, AK Parti Genel Merkezi‘ne yürümek istedi. Giderek diğer üniversitelerden katılımlarla büyüyen grup, polisle çatıştı. Eylem sırasında 2 bin 200 polis görev yaptı...
Şaşılacak olan şey; şimdiye kadar ne sol tandanslı olanların, ne ülkücülerin, ne de başörtülü öğrencilerin yüzüne bakmamış olduğu bal gibi bilinen, çok daha sert müdahalelerde bile polisi haklı çıkardığı müteaddit defa tecrübe edilmiş olan medyanın bir kısmında baş gösteren öğrenci sevdası.
İnsan düşünüyor, ne oldu, hangi dağda kurt öldü, hangi rüyasında ne gördü de medya şıpınişi bir dönüşle öğrenci destekçisi kesildi?...
Meselenin düğüm noktası da tam burası. Zira, PKK‘nın eylemsizlik kararıyla suların durulduğu ve ülkede geçici olduğunu varsaysak bile huzurun tesis edildiğini gören bir kesim bunun hükümete yarayacağının pekala farkında. Bu yüzden Güneydoğu‘daki vatandaşa şiddet uygulayan polisin sırtını sıvazlarken, İstanbul ve Ankara‘dakinin müdahale biçimini affedilmez derecede şedid buluyorlar.
Öğrencilerin talepleriyle başı hiç hoş olmamış, yıllardan bu yana her türlü protesto eylemini ya görmemezlikle cezalandırmış ya da görse bile polis şiddetinin tarafını tutmuş medya bu yüzden şimdi öğrencilere merhamet duyuyormuş gibi yapıyor.
Medyanın bir kısmının ve hükümet üyelerinin tepkisi, tam da bu yüzden öğrencilere kayıyor. Çünkü öğrenciler, Dolmabahçe‘den itibaren birilerinin muhalefet yöntemi olarak işlev görüyor. Taleplerini haykırdıkları için suçlanamazlar tabi ki, ama sanki bu taleplerin ifade ediliş biçimi birilerinin ekmeğine yağ sürüyor ve öğrenciler hazır dertlerini dinletme fırsatı bulmuşken, bu durumu görmezden geliyor. Zaten sevmediklerin hükümete karşı bir manivela olarak kullanılmaktan da gocunmuyor. Olan da arada, nasıl davranacağını şaşırmış bulunan, polise oluyor.
Özlem Albayrak YENİ ŞAFAK