İsrail‘in Gazze‘ye yönelik vahşetinin özellikle batı kamuoyundan büyük bir titizlikle saklanmaya çalışıldığı ve böylelikle İsrail‘e destek olunduğu, bilinen bir husus. Tabii bu durumun istisnaları da var. Toronto Sun gazetesinin önemli yazarlarından Asya uzmanı Eric Margolis‘in, TİMETÜRK sitesinde M. Hasan Uncular‘ın çevirisiyle yayınlanan ‘İsrail‘in Gazze emri vakisi‘ yazısı bunlara bir örnek:
Şu anda Gazze‘de olup bitenlerin tamamen iki farklı versiyonu var. İsrail ve Kuzey Amerika basını versiyonunda Hamas- İran‘ın desteklediği "İslami teröristler" olarak- Yahudi devletini yıkma niyetiyle, sebepsiz yere masum İsraillilerin üzerine ölüm füzeleri yolluyor.
(...)İsrail‘e destek verenler, 360 km2‘lik alan içerisine sıkışmış Gazze Şeridinde, "teröristleri dışarı çıkarmak için" "Hamas hedeflerine" yüzlerce tonluk bomba yağdırılmasının kesinlikle haklı olduğunda ısrar ediyor. Siviller zarar görüyor, diyor İsrail, çünkü Hamas korkakça aralarına saklanıyor. Aslında bu daha çok bir varilin içerisindeki balığa ateş etmek gibi bir şey. (...)
Sivillere roket atmanın bir suç olduğu gibi, İsrail‘in Gazze ablukası da uluslararası hukuku ve Cenevre anlaşmalarını ihlal eden büyük bir suçtur.
Birleşmiş Milletlerin belirttiğine göre, Gazze‘nin 1.5 milyonuna yakın mülteci nüfusunun büyük bir bölümü açlık sınırında. Gazze‘deki çocukların p‘i yetersiz beslenme ve psikolojik travma ile karşı karşıya.
Tıbbi faaliyetlerde doktor sıkıntısı, personel, araç-gereç ve ilaç sıkıntısı çekiliyor. Gazze, kelimenin tam anlamıyla tüm Araplar için İsrail‘in istemediği bir insan çöplüğü halini almış.
Gazze dünyanın en yoğun nüfuslu yerlerinde biri ve bu açık hapishaneye ümitsiz insanlar yığışmış. Geçmişte İsrailli işgalcilere taş atarlardı ama şimdi ev yapımı roket yolluyorlar.
Bunu bir hapishane ayaklanması diyebilirsiniz ve büyük harflerle yazın. (...)
Arap hükümetleri şimdi, Gazze‘deki Filistin halkına yardım edememe güçsüzlüğü karşısında kendi halklarından gelecek karşılaşacakları eleştiri tufanından dolayı anlaşmayı bir kenara bırakamayacak
(...) İsrail‘in Gazze saldırıları açıkça Amerika‘nın yöneticiler arası fetret devri ve yılbaşı tatillerine uygun bir zamanda planlanmış çok iyi bir İsrail taktiği.
İsrail, Hamas‘ı ve milyonlarca evsiz Filistinli mültecinin haklarını tanımayı reddettikçe, Hamas da İsrail‘i tanımayı reddedecektir. (...)
Yaser Arafat‘ın şüpheli ölümüyle Batı Şeria‘ya Amerika ve İsrail tarafından yerleştirilen El Fetih rejimi daha da itibar kaybedecek ve Hamas‘lı savaşçılara Filistin ulusalcılığının tek yetkili sesi olma imkânını sağlayacak.
Hamas, "militan" ama hala demokratik yollarla seçilmiş Gazze hükümeti olarak anlaşmaya daha az yanaşacak gibi görünüyor(...) İsrail 5 ya da 7 milyon Filistinliyi yok edemediği sürece onlarla yan yana yaşayabilmek için bir yol bulmalı. Merkezdeki ve sağdaki İsrailli liderler bu gerçekle karşılaşmaktan kaçıyorlar. Gazze‘deki vahşi ve toplu ceza Hamas‘ı güçlendirecek gibi ve önümüzdeki yıllarda Ortadoğu barış ümitleri tersine çevrilecek.