Kimse kusura kalmasın! Bunun adı liberalizm değil. Kapitalizm hiç değil. Pazar ekonomisi de değil. Bunun adı ibişizim! Yabancıya soyulma! Hoppa paraya ütülme!
Az sayıdaki yerli ve yabancı işbirlikçinin çıkarlarına çalışan bir ekonomik kalkınma yolu... Bu yol bizi 50 yıldır sevince, selamete, sağlığa çıkartamadı. 33 Avrupa ülkesi içinde en fakir biziz. Asya ülkeleri içinde de seviye yükseltemeyen, bir üst lige geçemeyen, türban konuşan, darbe olur mu olmaz mı diye boş boş tartışan, başbakanların koltuklarını bırakıp Cumhurbaşkanlığı‘na tüymeyi devlet adamlığı sandığı ülke bir tek biz kaldık.
İzlediğimiz bu "yabancı paraya mahkûm kalkınma yolu" 80 yılın sonunda getirip bizi, krizlere kesintisiz gebe, milli gelirini artıramayan, yoksulu fazla, üretimi az ve kalitesiz, ekonomide son 40 yılın en parlak dönemini yaşarken bile sadece "inşaat ve hizmet sektörlerini lokomotif yapan", katma değeri yüksek ürünleri dış ve iç pazar için üretme atılımlarına geçemeyen, sanayi politikası olmayan, yerli iş vereni devlet şirketlerini özelleştirmeyle alıp sonra yabancılara yüksek fiyata satan, devletin her kademesinde ve bürokrasinin her seviyesinde yolsuzluk, rüşvet, hortumlamanın artarak kol gezdiği, bazı saf aydınlarının "Kıbrıs‘ı da verelim... Diyarbakır‘ı da verelim... Yeter ki bizi AB‘ye alsınlar... Kurtulalım" diye demokratlık tiyatrosu oynadığı bir ülke olmaya mahkûm etti. Bu yol çıkmaz! Bu yolu sorgulayalım.
7.7.2006 / NECATİ DOĞRU / VATAN