Sayın Mehmet Ali Birand, Posta gazetesinde kaleme aldığı yazısında Azeriler için "onu demiyorum, bunu demiyorum" ifadelerini alt alta sıralamış. İşte Birand‘ın "demiyorum" deyip de dedikleri:
Azeri dostlarımıza seslenmek istiyorum. Türkiye‘nin soykırım suçlamalarına karşı verdiği mücadeleye yeterince destek vermediğinizi düşünüyorum diye neden bu kadar öfkelendiniz? Dostlar arasında birbirimizin eksikliklerini tartışamayacak mıyız? Acaba soykırım iddialarına karşı sizin de yapacak bir şeyleriniz yok mu? Hatırlayacaksınız, bundan bir süre önce son derece iyi niyetle bir yazı yazmış ve Azeri kardeşlerimizin, Türkiye‘nin Soykırım suçlamaları karşısında verdiği mücadeleyi uzaktan seyretmekle yetindiklerine dikkat çekmiştim.
"Neredesiniz?" diye sormuştum. Amerikan Kongresinde olsun, Türkiye‘nin çeşitli Avrupa Parlamentolarında verdiği mücadelelerde olsun, genelde Azeriler ortalarda görünmezler. Türkiye ile birlikte hareket etmeleri şart değildir, ancak onlar da kendi açılarından lobi faaliyeti sürdürürler, para harcarlar, Ermeniler gibi gazetelere ilanlar verirler, kitaplar yazdırırlar.
"Bunlardan hiçbirini yapma, ardından, Türkiye sırtındaki yükü azaltacak bir formül bulunca ayaklan ve "Türklüğe yakışmaz" diye tepki göster. Bu tutumda haksızlık yok mu?" diye sormuştum. Azeri kardeşlerimizden yine sert tepki aldım.
Cumhurbaşkanlığına kadar giden bu alınganlığı doğrusu anlayamadım. Neden? Dostlar arasında bunlar tartışılmayacak ta, nerede tartışacağız? Herşeyi içimize mi atalım? Üstelik bu tartışmalarda, özellikle ters davranmamaya dikkat etmiştim. Örneğin, kalkıp "Türkiye‘yi böylesine kardeş gibi görüyorsunuz da, neden KKTC‘ yi tanımıyorsunuz?" demiyorum. Zira, nedenlerini biliyorum. Veya "Neden karşılıklı vizelerin kalkmasını istemiyorsunuz" diye de sormuyorum. Zira, onları da anlıyorum. Veya Türk iş adamlarının şikayetlerine kulak kabartıp "Kardeşler geçen yıl 110 iş adamı Bakü‘yü, bürokrasinin önlerini kapatması gerekçesiyle terketti. Neden Türk iş adamlarına karşı engelleme politikası sürdürüyorsunuz ?" diye yazılar da yazmıyorum. Zira, bazı iş adamlarının, iş adamlığı değil başka işler yaptıklarının farkındayım. Anlayacağınız, Azeri kardeşlerimi sorumsuzca eleştirmiyorum.
Onların da, alınganlığın bir sınırı olduğunu bilmeleri ve yandaş medyalarını üstüme saldırtmamaları gerekiyor. Camdan yapılmış köşklerde oturanların başkalarını taşlamaları, en büyük hatalardan biridir. Benden kardeşçe bir hatırlatma...