Tüm zamanların efendisi HZ. Muhammed

Tüm zamanların efendisi: HZ. Muhammed

Benimle benden önce gelen peygamberlerin misali birtakım evler inşa eden, onları iyi, güzel ve mükemmel yapan, ancak köşelerinden birinde bir kerpiç yeri bırakan bir adamın misali gibidir. İnsanlar dolaşmaya ve binayı beğenmeye başlarlar. 'Şuraya da bir kerpiç koysan da bina tamam olsa' derler. İşte o kerpiç benim" [Buhari-Kitabul Menakib- 1474]

Hz. Muhammed (sav) yaratılmışların en değerlisi. Mahlûkatın en üstünü... Hem insanların hem de meleklerin en faziletlisi. Allah'ın habibi, son elçisi, temsilcisi. Değer bakımından en üst sıralamada Efendimiz (sav) gelir. Ondan sonra diğer peygamberler gelir.

Peygamberler arasında ayrım

Peygamberler arasında ayırım yapmak doğru değildir. Her gece okuduğumuz: "Amenerresulü" de "Allah'ın peygamberlerinden hiçbiri arasında ayırım yapmayız." (Bakara 2/285) buyruluyor. Bu ifade onlara inanma, onların görevlerini hakkıyla yapmış olmaları, Allah tarafından görevlendirilmiş olduklarını kabul etme gibi yönleriyle ayırım yapmamadır.

"O peygamberlerin bir kısmını diğerlerinden üstün kıldık. Allah onlardan bir kısmı ile konuşmuş, bazılarını da derece derece yükseltmiştir." [Bakara 2/253]

Bu ayet, kişisel özellikler ve ilahi emirlerle muhatap olma derecesi açısından peygamberler arasında derece farklılığı olduğunu göstermektedir.

Kur'an'a baktığımız zaman 'Ulul Azm' peygamberleri görürüz. Bunlar Allah'ın dininin tebliğ ve tesisinde büyük gayretler sarf etmiş, ortaya çıkan güçlüklere ve düşmanlıklara göğüs germiş, kalpleri sarsacak sıkıntılar karşısında sabretmiş yüce insanlardı. Kuşkusuz bütün peygamberlerde bu özellik ve nitelik vardı ama bu durumla her peygamber imtihan edilmemişti. "Peygamberlerden azim sahibi olanların sabrettiği gibi sen de sabret." [Ahkaf 46/35 ve Ahzap 33/7] ayetleri bu konuya değinmektedir.

Efendimize dünyada verilen üstünlükler

HZ. Muhammed'e (sav) verilen bazı nimetler daha önce hiçbir peygambere verilmemişti. Bu da Hz. Muhammed'in Allah katındaki değerini ifade eder. Bunların bir kısmını şöyle sıralayabiliriz: Âdemoğlu nesillerinin en temizinden süzüle süzüle gelmesi. [Buhari Menakıp K.Sitte 12/394]

Her peygamber sadece kendi kavmine gönderilmiştir. Efendimiz (as) ise 'kırmızılara, acemlere' de, bütün insanlığa gönderilmiştir. Sadece tüm insanlığa değil cinlere de gönderilmiştir.

Diğer peygamberlerin şeriatının hükmü kalkmış iken, Efendimiz'in (sav) getirdiği hükümler kıyamete kadar geçerlidir.

Daha önceki peygamberlere ganimet helal değilken Hz. Muhammed'e helal kılınmıştır.

Bütün bir yeryüzü mescit kılınmıştır. Daha önceki peygamberlere mabet dışında ibadet imkânı tanınmışsa da bu çok sınırlı olmuştu.

Bir aylık mesafede olan düşmanın bile içine korku düşürülmesi suretiyle yardım olundu.

Şefaat etme yetkisi verildi. [Buhari-Müslim-Nesei K. Sitte 12/380] Yaratılışta peygamberlerin ilki, Müslümanların ilki (Zümer 39/11-12) gönderilişte sonuncusudur.

Dinini korunacağı güvence altına alınmıştır. [Hicr15/9]

Diğer peygamberlere ismiyle hitap edilirken, O'na ismiyle hitap edilmemiş, Kuran'da O'na, hayatına, yaşadığı kutsal beldeye yemin edilmiştir.

'Cevamiül Kelim' ile gönderilmiştir. Az kelimelerle çok anlamlı, hikmetli, veciz ifadelerde bulunma özelliğinin verilmesi.

Arzın hazinelerinin anahtarının verilmesi...

Ümmetinin en hayırlı ümmet kılınması... Geçmiş ve gelecek günahlarının bağışlanması...

İki omuzu arasında peygamberlik mührünün olması...

Kâfir olan şeytanının, Allah'ın yardımıyla, Müslüman olması (teslim olması)...

Su bulunmadığı zaman toprağın (teyemmüm yoluyla) temiz ve temizleyici kılınması...

Tüm peygamberlerden, O'na inanacaklarına ve yardım edeceklerine dair söz alması... (Ali İmran 3/81)

Hz. Peygamber'in geleceği Tevrat ve İncil'de geçiyordu.

Hz. Muhammed'e ahirette verilen üstünlükler

ÂDEMOĞLUNUN Allah'a en kerim olanıdır. Kıyamette ilk dirilecek, yerden ilk çıkacaktır. İnsanlar Allah'ın huzuruna geldiklerinde hatipleri olacaktır. Ümitlerini kestiklerinde onlara müjde verecektir. Kıyamette 'Livâül Hamd=şükür sancağı' Efendimizin (sav) elinde olacaktır. (Tirmizi K.Sitte 12/378) İlk şefaat isteyen ve bu duası kabul edilendir. (Müslim K.Fedail 10/43) Peygamberlere imam olacaktır. Kevser verilecektir. Diğer peygamberlere nazaran, tabileri (müminleri) en çok olacaktır. (K.Sitte 12/388) Sıratı ilk geçen ve Cennete ilk girecek kişidir. "Ben Kıyamet günü Cennetin kapısına gelip açılmasını isterim. Hazin (kapıcı melek) 'Sen kimsin?' der. Ben de, 'Muhammed'im' derim. Bunun üzerine; 'Sana açıyorum. Senden önce kimseye açmamakla emrolundum' der. (Müslim İman K.Sitte 12/396) Razı edilecektir. Ümmetinden dolayı büyük endişe duyan Efendimize Rahmeti Yüce Rabbimiz, Cebrail'i (as) göndererek der ki: "Ey Cebrail!  Muhammed'e git ve söyle: Biz seni ümmetin konusunda razı edeceğiz, asla kederlendirmeyeceğiz. (Müslim İman K. Sitte 12/408)

Sonuç olarak

TÜM peygamberler Allah tarafından biz insanlığa gönderilmiştir. Hepsine iman eder, sever ve hürmet duyarız. Hepsi de bizim büyüğümüzdür, efendilerimizdir. Her hangi birine karşı ne sevgi eksikliğinde bulunur ne de iftira ederiz. Onlar Allah'ın kulları ve elçileridir. Mucizelerle donatılmışlar ve insanlara ilahi mesajı eksiksiz olarak sunmuşlardır. Her birinin kendine göre farklı bir konumu ve değeri vardır. Ancak son peygamber Efendimiz Aleyhisselam ise gerek bu dünyada gerekse Ahiretteki konumu itibarıyla diğerlerinden farklı ve üstündür.

Konuyu İbnul Cevzi'nin eserinde geçen (sh.316) tatlı bir mukayese ile sonlandıralım: "İbrahim (as) putları kırmıştı. Peygamberimiz (sav) Hubel'i Kabe'nin tepesinden atmıştır .  Sonra fetih günü üç yüz altmış puta işaret etmiş ve hepsi yıkılmıştır.

Hud'a (as) kavmine karşı batı rüzgârlarıyla yardım edilmişse, peygamberimizi de Saba rüzgârlarıyla yardım edilmiştir. Saba rüzgârı hendek günü düşmanlarını darmadağın etmiştir.   Eğer Salih'in (as)  devesi varsa, develer Hz. Muhammed'e secde etmiştir. Eğer Yusuf (as) güzel yüzlüyse, bizim peygamberimiz de ayın on dördündeki dolunay gibiydi.

Musa (as) için taştan su fışkırdıysa, peygamberimizin parmaklarından su fışkırmıştır. Bu daha şaşırtıcıdır. Çünkü su daima taştan çıkar.

Hurma kütünün böğürmesi ve Peygamberimize olan hasret ve sevgisinden ağlaması, Musa'nın hallerinden daha şaşırtıcıdır. Hz. Muhammed, ağacı çağırmış, o da yeri yara yara gelmiştir. Dağlar Davut'la (as)  birlikte Allah'ı tespih etmişlerse, Peygamberimizin elindeki çakıllar Allah'ı zikretmişlerdir. Demir Davut için yumuşaksa, kaya da Peygamberimiz için yumuşamıştır."

Mehmet Nezir

Geniş bilgi için bakınız:

Prof. Dr. İbrahim Canan- Kütüb-i Sitte Muhtasarı Terc. ve Şerhi Akçağ Yay. Ank. 1992 c.12

H. İbrahim Molla Hatır- (SAV)in Kıymetinin Büyüklüğü ve Makamının Büklüğü Terc.Resul Tosun Gonca Yay. İst.1984

Ashabın Dilinden Peygamberimizin Hayatı Abdurrahman İbnül Cevzi Ter.Tacettin Uzun Uysal Kitabevi 1992

Sahihi Buhari Muhtasarı Tecrid-i Sarih Çev.A.Fevzi Kocaer Hüner-Yeni Şafak Yay.2004 Abdullah Aydın-Hatemül Enbiya Peygamberimizin Hayatı, Merve Yay. sh.456-465