Hz. Ali ölmek üzere olan birini görür. Adamın yüzünün kıblenin zıddına olduğunu görünce hafifçe kıbleye çevirmek ister... Ama adam yine hiddetle yüzünü kıbleden ters tarafa çevirir.
Hz. Ali şaşırır. Denir ki; o an büyük imamın içine şu ilham doğar şöyle bir ses gelir: "Boşuna uğraşma! Hayatı boyunca bizden yüz çevireni, biz de son anda kendimizden çeviririz" Hz. Ali elini çeker. Adamı kendi haline bırakır. Hayat çok uzun değil. Ömür uzun bile olsa sonludur nihayet. Ama her saniyesi güzelliklerle doldurulabilirse, olumlu, güzel, temiz, nezih hareketlerle süslenebilirse, sonsuz bir diğer alemin hazırlayıcısı olabilir. Kuran-ı Kerim dünyaya taparcasına tutkulanmış ve bütün hesabını buna göre dizayn etmiş olanlara naif bir şekilde uyarıda bulunuyor; ezcümle şöyle diyor: "Siz dünya hayatınızda bütün güzelliklerinizi hoyratça kullanıp tükettiniz. Ahirete bir şey bırakmadınız ki..." Peki o zaman böyle olanlara soralım: Değer mi?... (NİHAT HATİPOĞLU / HÜRRİYET)
Bu yazı 
Bu yazıya ait yorumları RSS ile takip etmek için 
Etiketler:
