O sırada partili arkadaşlarıyla yemekte. TV‘de öğle haberlerini izliyor bir yandan Başbakan Tayyip Erdoğan. Bir kaç yıl önce. Ekranda bir kaza sonrası haberi. O kazada yedi-sekiz kişi hayatını kaybediyor, ölenlerin cesetleri, ayaklarından kollarından tutularak, üstü açık bir kamyonete atılıyor. Çimento torbası atar gibi. TV‘de bu sahneyi izleyen Erdoğan çılgına dönüyor, hemen valiyi arıyor, ondan hesap soruyor, ölen insanlara gösterilmesi gereken saygı ne ise, onun yapılmasını istiyor.
Önceki gün çok başka bir kaza haberi. Maden ocağında grizu patlıyor. Grizu patlamasından çıkartılan cesetler soğuk hava deposunda. Hayatını kaybeden maden mühendisi Özgür Seçkin‘in cesedi bir arabanın bagajında. Maden Mühendisleri Odası, ölen arkadaşlarını memleketine götürmek için ambulans arıyor, ama bulamıyor. Cesedi onun için arabanın bagajında...
Bizler bunu bir-iki kez yazacağız, TV‘ler bir-iki gün yayın yapacak, açıklamalar birbirini izleyecek, bölge milletvekilleri orada, insanların acısını paylaşacak, işletme ölenlerin yakınlarına tazminat ödeyecek, ortaya farklı iddialar atılacak, kısaca herkes kendine göre, görevini yapmış hissedecek. Yeni bir patlamaya kadar. Hatta, günün birinde bilirkişi raporu açıklandığında, "o neydi" diye, hepimiz birbirimize soracağız. Ben cesedi araba bagajına konulan mühendisi unutmayacağım.
