Bugünlerde tehdit, şantaj, işten çıkarmalar, intihar girişimleri ve baskınlarla anılmaya başlanan Karabük, düne kadar ise Kardemir‘in yatırımları, Karabükspor‘un başarıları ile gündeme geliyordu.
Türkiye‘nin en önemli demir çelik üretim yerine sahip olan Karabük, sıkıntılı günler geçiriyor. Batı Karadeniz bölgesinin bu güzide şehri Türkiye‘nin gündeminden bile kopmuş durumda. Herkes diken üstünde... Bugünlerde tehdit, şantaj, işten çıkarmalar, intihar girişimleri ve baskınlarla anılmaya başlanan Karabük, düne kadar ise Kardemir‘in yatırımları, Karabükspor‘un başarıları ile gündeme geliyordu.
Peki, ne oldu da kendi halindeki Karabük bu hale geldi? İlk bakıldığında ‘Sendikal mücadeleyi‘ görürsünüz. Ancak dayanışmanın, birlik olmanın ‘hak‘ aramanın adresi olarak görülen sendikal mücadele nasıl oluyor da bölgenin huzurunu kaçırabiliyor? İşte bu sorunun da tek bir cevabı var o da; intikam hırsı. Eski hesaplar, Kardemir işçisi üzerinden görülmeye çalışılıyor. Hesaplaşma Çelik-İş Sendikası ile Türk Metal Sendikası arasında gibi görünse de öyle değil. Bu hesaplaşmanın merkezinde ‘Recai Başkan‘ var.
Kim bu Recai Başkan? Çelik-İş Sendika‘nın geçmişte genel başkanlığını, Hak-İş‘in ise genel sekreterliğini yapan bugün ise Türk Metal Sendikası‘nın Genel Başkanı Pevrul Kavlak‘a danışmanlık yapan Recai Başkan, Kardemir‘deki örgütlenme mücadelesinde de öne çıkan isim.
Bir danışman nasıl oluyor da Kardemir‘i bu kadar nasıl karıştırabiliyor? Öz Çelik-İş Sendikası‘nın genel başkanlığını yaptığı dönemde Recai Başkan aynı zamanda Kardemir‘in de yönetim kurulu üyesi idi. Yani hem işçi hem de işveren konumundaydı. İşçiyi ve fabrikayı bilmesinin avantajını bugün iyi kullanarak Kardemir işçisini Türk Metal Sendikası çatısı altında örgütlemeye çalışıyor. Bu mücadeleye doğal bir sendikal mücadele olarak bakabilir miyiz? Hayır. Çünkü bu mücadelenin arkasında geçmişte başkanlığını yaptığı sendikayı tamamen bitirme güdüsü var.
Peki neden? Yukarıda belirttiğimiz üzere intikam almak istiyor. Kimden Çelik-İş Sendikası ve Kardemir Yönetim Kurulu Başkanı Mutullah Yolbulan‘dan. O zaman ismi Öz-Çelik-İş olan sendikadan genel kurula bile gitmeden başkanlığı bırakmak zorunda kalan Recai Başkan, soluğu ‘sarı sendikacılık‘ yapmakla itham ettiği halen Ergenekon iddianamesi nedeniyle tutuklu bulunan Mustafa Özbek‘in sendikasında almıştı. Karşı tarafta iken kendisinin sendikacılığını ağır bir dille eleştiren bir sendikacıyı Özbek neden yanına aldı? Bu sorunun cevabını bilmiyoruz ama bu transfer o zamanlarda büyük bir sendikal ilkesizlik olarak akıllarda kalmıştı.
Geçen süre içinde kendisini unutturan Recai Başkan, bugün Kardemir işçisinin üzerinden Çelik-İş Sendikası‘nın da işyerindeki zaaflarından yararlanarak prim yapmaya çalışıyor. İşin iç yüzünü bilenler bu sendikal mücadeleden ciddi şekilde rahatsızlar. Gördüğümüz kadarıyla Türk Metal Sendikası, kendi gücünü kullanarak Kardemir‘de yetki mücadelesine girişseydi olaylar bu noktaya gelmeyecekti. İşçiler de işveren de tahrik edilmemiş olacaktı. İki sendikanın arasındaki yetki mücadelesi doğal seyrinde gidecekti.
Filler savaşır, çimenler ezilir
Aslında Türk Metal Sendikası da Recai Başkan‘ın ‘fazla‘ gündeme gelmesinden çekinen bir görüntü sergiliyor. Bundan sonraki süreçte Kardemir işçisi Recai Başkan‘ı sürekli Karabük‘te göremeyebilir. Çünkü Türk-İş‘te bu ismin ön planda olmasından ciddi anlamda rahatsızlık duyuyor. Kardemir‘de istenmedik olaylar olmasına rağmen Türk-İş ve bağlı sendikalarından burada yaşananlara ilişkin resmi bir açıklama yapılmaması bu açıdan dikkat çekici. Sadece Tek Gıda-İş Sendikası, Çelik-İş Sendikası‘nı kınayan bir açıklama yapmıştı. Bu açıklamanın arkasında da Çaykur‘daki sendikal mücadelede Hak-İş‘e karşı duyulan öfke var. İşin özü; filler savaşır çimenler ezilir diye bir söz var. Kardemir ve Karabük bugün bunu yaşıyor. Birileri kendi hesaplarını görmek istiyor ama bunun adı sendikal mücadele oluyor. Sonuçta olan işçiye oluyor. Sendikal mücadele kişisel ihtiraslar üzerinden değil sendikal haklar üzerinde yapılırsa hem Kardemir, hem Karabük hem de Türkiye kazanacaktır.
