Cömertlik parayı, malı, hayırlı, iyi yerlere dağıtmaktan lezzet almaktır. İslamiyetin emrettiği yerlere seve seve vermektir. İyi huyların en yükseklerinden olup, ayet-i kerimeler ve hadis-i şeriflerle övülmüştür. Cömertlik kişinin kötü huylarını, cimrilik iyi huylarını göstermez.
Cömertlik parayı, malı, hayırlı, iyi yerlere dağıtmaktan lezzet almaktır. İslamiyetin emrettiği yerlere seve seve vermektir. İyi huyların en yükseklerinden olup, ayet-i kerimeler ve hadis-i şeriflerle övülmüştür. Cömertlik kişinin kötü huylarını, cimrilik iyi huylarını göstermez. Peygamber Efendimiz buyuruyor ki:"-İki haslet var ki, Allahü teala onları sever ve iki haslete de buğz eder. Sevdiği hasletler, cömertlik ve güzel ahlaktır. Sevmediği iki huy da, kötü ahlak ve cimriliktir. Allahü teala bir kulunun iyiliğini dilediği zaman, onu, insanların işlerini görmekte istihdam eder." Yine bir Hadis-i Şerifinde Cenneti tarif ederken "Cennet; cömertlerin yeridir" diyen Peygamber Efendimiz, bir başka Hadis-i Şerifinde ise şöyle buyuruyor: "Allahü teala, milletin yararına harcanmak üzere zenginlik isteyen birtakım kullarına servet vermiştir. Bunlardan cimrilik edenler olursa, Allah o serveti onlardan alır, başkalarına verir. " Bir başka Hadis-i Şerifde ise şöyle buyuruyor: "-Cömert, Allah‘a yakın, insanlara yakın, Cennete yakın ve Cehennemden uzaktır. Cimri ise; Allah‘tan uzak, insanlardan uzak, Cehenneme yakındır. Allah katında cömert bir cahil, cimri olan alimden daha sevimlidir. En ağır hastalık, cimrilik hastalığıdır."
Yardıma koşmanın tam zamanı
Peygamber Efendimizin bu övgülerine ve müjdelerine nail olmak istiyorsak, o halde ne duruyoruz? Ülkemizde afet bölgelerinde hala çadırlarda titreyen masum çocuklar gibi, işsiz kalan kapı komşumuzun çocukları da yakacak ve yiyecek yardımı bekliyor. Cennetin yolu infaktan geçtiğine göre; yardıma koşmanın tam zamanı değil mi?
En cömert insan: Peygamberimiz
Sevgili Peygamberimiz, insanların en cömerti idi. Bir şey istenip de yok dediği görülmemiştir. Anber kabilesinden birtakım esirler getirildi. Peygamberimiz, bunlardan yalnız bir tanesinin azad edilmesini emretti. Bunun üzerine Hz. Ali sordu: "- Ya Resulallah,! Rabbimiz bir, dinimiz bir, bunların hepsinin suçu da bir. Bu adamı niçin istisna ediyorsunuz?" Peygamber Efendimiz buyurdu ki: "- Bana Cebrail aleyhisselam geldi ve ‘Yalnız bu adamı bırak; zira cömertliğinden dolayı, Allahü tealanın hoşuna gitti, onu beğendi."
