Bir genç kızın günlüğünden...

"Çocuğum, büyüklerine saygı göster, onların sözünü kesme, karşılık verme, onların beklentilerine cevap ver gibi nasihatları hemen hemen her gün işitiriz. Büyüklerimizin koyduğu kurallara uyma noktasında bir kusurumuz olduğunda da kimse bize anlayış göstermez, büyük bir tepkiyle karşılanırız."

Anne ve babalarımız bizlere saygıyı ve saygının gerekliliğini anlatırlar. Bunu yaparken, öyle birkaç cümleyle filan da geçiştirmezler uzun uzun nasihatlarda bulunurlar. "Çocuğum, büyüklerine saygı göster, onların sözünü kesme, karşılık verme, onların beklentilerine cevap ver gibi nasihatları hemen hemen her gün işitiriz. Büyüklerimizin koyduğu kurallara uyma noktasında bir kusurumuz olduğunda da kimse bize anlayış göstermez, büyük bir tepkiyle karşılanırız. Böyle zamanlarda anne babalarımız hemen ortaya atılır ve yaptığımızın bir terbiyesizlik olduğunu yüzümüze vura vura ifade ederler. Hatalarımızın yüzümüze vurulduğu zamanlarda, benlik saygımız düşer, hırpalanırız, hüzünleniriz ve utanırız, etrafımızda kimseler olsun istemeyiz, yüzümüzü kapatır sessizce ağlarız... Böyle zamanlarda sesimizi kimseler duymaz, duygularımızı kimseler anlamaz ve büyüklerimizin nasihatları bizlere faydalı olmaktan çıkar ve aramıza soğuk duvarlar örer. Şahsen bizler doğru davranış modelini öğrenmekten hiçbir zaman kaçınmayız ama büyüklerimiz bizlere yol gösterirken doğru metot kullanmalıdırlar.

Büyüklerin şikayetleri bitmez

Büyüklerimizin biz gençlerle ilgili şikayetleri hiç bitmez. Yolda hiç tanımadığınız bir anneyi çevirip sorsanız, çocuğum ders çalışmıyor, kardeşini dövüyor, uyumuyor, yemek yemiyor... vb. şikayetlerini kaşla göz arasında sıralayıverir. Eğer müsaade ederseniz burada ben de, büyüklerimizin bizlere karşı yaptıkları bazı hatalarını ifade etmek istiyorum:

Anneler ve babalar! Sizler bizlerin iyi bir terbiye alması için var gücünüzle mücadele ediyorsunuz, kitaplar okuyorsunuz, çeşitli eğitimlere katılıyorsunuz. Bütün bunlar güzel şeyler... Ama bazen, kendi aranızdaki ilişkilerinizde, bu çabalarınızla uyuşmayacak tarzda laçka ve saygı esaslarına uymayacak davranışlarda bulunuyorsunuz. Yani bizlere kötü örnek oluyorsunuz. Şahsen ben bundan zarar görüyorum. Sakın bu sözlerimi küçümsemeyin... Sizler yaptığınız bir ticaretten zarar gördüğünüz vakit bundan nasıl etkileniyorsanız bizler de aynı şekilde sizlerin doğru olmayan davranışlarından etkileniyor ve zarar görüyoruz. Yaptığınız her şey, ürettiğiniz ve öğrettiğiniz her davranışınız biz gençlerde hayat buluyor. Bu nedenle, kullandığınız sözleri lütfen seçerek kullanın ve sadece bizlerle değil birbirinizde kurduğunuz ilişkilerinizde de aynı duyarlılığı gösterin.

Baba seni taklit ediyorum

Sen benim biricik babam! Seni seviyorum ama şunu da unutma ki, anneme nasıl davranıyorsan, onunla nasıl iletişim kuruyorsan ben bunları bir sünger gibi emiyorum ve benliğimin bir parçası haline getiriyorum. Geçen gün önümde tartıştınız ve anneme, "senin zaten kafan hiçbir şeye basmaz..." dedin ve bir sürü hakaretlerde bulundun... Peki ama sen demiyor muydun, "uzmanla görüştüm evde bir sorun olduğunda onu uygun bir dille konuşmak ve rahatsız olduğumuz şeyi ona izah etmek gerekiyormuş ..."diye. Bunu üstüne basa basa vurgulamıyor muydun..? Peki şimdi neden bu şekilde davranmıyorsun? Neden öğrendiklerini hayatına taşımıyorsun? Çünkü sen de kendi ebeveyninden öğrendiğin düşünce kalıplarını yıkamıyor ve kendini değiştiremiyorsun... Evet bunu yapamıyorsun ama yapmalısın... Çünkü benim yaşımdayken sen de onların bu şekilde davrandıklarını gördün ve bunları örnek aldın...

İşte, senin annemle kurduğun ilişki tarzın da bir model olarak bana geçecek ben de öfkemi tıpkı senin gibi karşımdaki kimseleri aşağılayarak ifade edeceğim ve belki ben de çocuklarımla buna benzer sorunlar yaşayacağım..

Lütfen sorumluluğunuzun farkına varın!

Sevgili annem ve babam! Sizler önemli bir sorumluluğu sırtında taşıyan değerli insanlarsınız. Bakmayın sizleri eleştirdiğime ben bu eleştirilerimi sadece birbirimize daha faydalı olalım diye yapıyorum. Çünkü ciddi bir sorumluluğunuz var. Nesiller yetiştiriyorsunuz, bizleri hayata hazırlıyorsunuz ve sadece dünya hayatına değil ahiret yurduna da hazırlıyorsunuz... Bu nedenle lütfen sorumluluğunuzun farkına varın. Ve bunun, yaptığınız işten, kariyerinizden, dünyevi hesaplarınızdan çok daha önemli olduğunu bilin... Kendinizle, ailenizle ve yakın çevrenizle ilişkilerinizde bizlere örnek olmanız gerektiğini unutmayın. Bakın, geçen gün arkadaşım sınıfta birisiyle tartıştı ve ona vurmaya kalktı... Ben de psikoloğumun bana öğrettiği şekilde ona yol gösterdim kendini ifade etmenin başka yolları da vardır dedim. Çocuk bana ne dese beğenirsiniz "ama ben babamdan böyle görmüşüm kardeşim.." dedi. Burada bütün babalardan, bizlere doğru örnek olmalarını istiyorum. Çünkü baba kavramı bizim dünyamızda gücü ve güveni temsil eder. Böylesine büyük bir sorumluluğun müntesibi olan babalarımız bizlerin eğitimine bir bütün olarak dahil olmalıdırlar. Babalar hayat tarzlarıyla, sözel ve davranışsal ifadeleriyle, kurdukları iletişim tarzlarıyla, ev içinde ve ev dışındaki tutumlarıyla bizlere yol göstermeli ve doğru davranışı kazanmamıza katkı sağlamalıdırlar.

Babalar lütfen sözüme kulak verin!

Sizler sadece para kazanan eve para getiren kimseler değilsiniz aynı zamanda, bizlere örnek olan ve sorumluluk bilinciyle hareket eden örnek kişilersiniz...