Adana‘nın Saimbeyli ilçesinde resmi kayıtlara göre 91, kendi ifadesine göre 107 yaşında olan tek kollu Mahmut Erciyas, her işini kendisi yapıyor.
Adana‘nın Saimbeyli ilçesine bağlı Tülü köyünde yaşayan, resmi kayıtlara göre 91, kendi ifadesine göre 107 yaşındaki Mahmut Erciyas, tek koluna ve ilerlemiş yaşına rağmen bahçe işlerinden odun kesimine kadar hemen her işini kendisi yapıyor. Mahmut Erciyas,, 12 yaşında yılan ısırması sonucu sol kolunun kangren olduğunu, geçirdiği 2 operasyon sonucu kolunu kaybettiğini söyledi. Aradan geçen sürede tek koluyla yaşama sarıldığını, ancak, attan, arabadan ve buzda kayarak düşmekten 3 kere kolunu kırdığını anlatan Erciyas, buna karşın yaşama azmini kaybetmediğini kaydetti. Eşi 94 yaşındaki Sultan Erciyas ile 72 yıl önce aynı yastığa baş koyduğunu, evlendiği o günden beri iki odalı ahşap evde yaşamını keyifle sürdürdüğünü anlatan asırlık dede, nüfus cüzdanında doğum tarihinin 1918 olarak kaydedildiğini, oysa Saimbeyli‘nin kurtuluşu olan 1920‘de genç bir delikanlı, şu an yaşının ise 107 olduğunu anlattı. Mahmut Erciyas‘ı eşi Sultan da doğruladı. 94 yaşında olduğunu bildiren ve Mahmut Erciyas‘ın ikinci eşi olduğunu söyleyen Sultan Erciyas, ‘‘evlenmeden önce ‘emmi‘ derdim, kocaman adamdı, cin gibiydi, halen de öyle‘‘ dedi.
"Yatsılık" yeyip yatıyor
Mahmut Erciyas, tek kolla bir asırı devirmek kolay olmasa da azmin elinden hiçbir şeyin kurtulmayacağını ifade ederek, şunları söyledi: ‘‘Ben fiziki şartlarım gereği güçlü olmalıydım. Bunun için beslenmeme ve yaşama biçimime dikkat ettim. Uzun ve sağlıklı yaşamak aslında bir sır değil, doğal gıdalarla beslenen, hareketli olan herkes bunu başarabilir. Akşamları erken yattım ama yatmadan önce yatsılık denilen gece yemeğinden mutlaka yedim. Kendi bahçemde doğal olarak yetiştirdiğim taze sebze ve meyvelerle beslenirim. Tek kolum olmasına karşın evimin bütün işlerini kendim yaparım. Odunumu keser, bahçemi kazarım. Kendimi halen dinç hissediyorum. Sabah erkenden kalkarak genellikle ava çıktım. 15 yıl önce düşerek kırdığım kalça kemiğime platin kondu. O zamana kadar yetiştirdiğim ürünleri atla pazara götürerek bizzat ben sattım.‘‘
