Hayattaki biricik varlığım oğlum iki kere böbrek amaliyatı geçirdi. Bu olaydan sonra kendimi bir türlü toparlayamadım. Hayatımda olumlu giden hiçbir şey yokmuş gibi yaşıyorum. İşimi, sağlığımı sevdiklerimi kaybetme endişesi yaşıyorum. Akşam başımı yastığa koyduğumda aklınıza gelebilecek ne kadar musibet varsa hepsimi düşünüyorum. Ya eşimi kaybedersem, ya annemde kötü bir hastalık çıkarsa, ya eşimi işten atarlarsa ya deprem olursa ya oğlumun başına bir şeyler gelirse... diye düşünmekten kendimi alamıyorum. Gündüz vakti biraz daha rahat geçiyor. Komşulara gidiyorum, yürüyüş yapıyorum, geziyorum kendimi avutuyorum. Akşam hava karardığında içime bir sıkıntı çöküyor. Dünyada ne kadar olumsuz olay varsa hepsi benim başıma gelecekmiş gibi geliyor. Bu ay başında bir arkadaşımın desteğiyle doktora gittim. Şu an ilaç kullanıyorum. Daha iyiyim ama küçük bir şeye üzülsem her şey birden değişiyor. Ama yine de kararlıyım, hayatımı etkileyen bu evhamların üstesinden geleceğim...
"Ayşe Karacan"
