Şanlıurfa‘dan 2 yıl önce Adana‘ya göç eden ve burada çadırda yaşamını sürdüren bir ailenin 5 çocuğu, maddi im kansızlıklar yüzünden okula gitmek yerine çalışarak ev ekonomisine katkıda bulunuyor. Hiç okula gitmeyen ve 13 yaşında evlendirilen anne Sükut Timuçin, "Babam kızlar okumaz diye beni okutmadı ama ben kızlarımı okutmak istiyorum, ancak maddi gücümüz el vermiyor" dedi.
Türkiye genelinde dün zillerin çalmasıyla birlikte 2011-2012 eğitim-öğretim yılı başladı. Ancak Doğu ve Güneydoğu Anadolu illerinden Adana‘ya göç eden tarım işçilerinin çocukları tıpkı anne ve babaları gibi okula hasret büyüyor. Kimi ilkokul 5. sınıfa kadar okuyan, kimi hiç okula gitmeyen çocuklar, Adana‘da çadır kurdukları mahallede hemen yanı başlarında okul olmasına rağmen çanta, defter, kalem ve kıyafet alamadıkları için okula gidemiyorlar. 2 yıl önce Şanlıurfa‘nın Akçakale ilçesinden taşı toprağı altın diyerek Adana‘ya gelen Sükut (31) ve Mehmet Timuçin (32) çiftinin Sara (17), Fatma (15), İbrahim (9), Gülsüm (8) ve Şahin (7) isimli çocukları da okula gidemiyor. Annenin 13 yaşında, babanın ise 14 yaşında iken evlendiği öğrenilen aile, Adana‘da tarlalarda çalışarak geçimini sağlıyor. İşsiz olan Mehmet Timuçin‘in ailesiyle Akçakale‘de oturdukları kerpiç evden Adana‘ya gelerek çadırda yaşamaya başladığı öğrenilirken, ailenin çocuklarına ne çanta, ne defter ne de okul kıyafeti alacak maddi gücü yok.
Sara ve Fatma‘nın ilkokul 5. sınıfa kadar okuduktan sonra tarlada çalıştırılmak üzere okutulmadığı öğrenilirken, diğer çocukların da Akçakale‘de 1. sınıfa başladıktan sonra Adana‘ya geldikleri için okula devam edemedikleri belirtildi.
Çocuklarım okusun, benim gibi çadırda rezil olmasın
Anne Sükut Timuçin, çocuklarının hiçbirinin okumadığını, onları okutacak maddi güçlerinin olmadığını belirterek, "Ben hiç okula gitmedim. Babam ‘kızlar okula gitmez‘ diyerek beni okula göndermedi. 13 yaşımda çocuk yaşta beni evlendirdi. Ama ben kızlarımı okutmak istiyorum. Ancak maddi durumumuz kötü olduğu için okutamıyorum. İki kızım 5. sınıfa kadar okudu ancak ondan sonrasını okutamadım. Kızlar hem bana yardım ediyor, hem de tarlaya giderek para kazanıyor. Çocuklarla bahçelere, tarlalara gidip çalışıyoruz. Ben okumak isterdim. Kim okumak istemiz ki. Okula gitmek benim hayalimde kaldı. Eğer okusaydım bir işim olurdu ve bu çadırda sürünmezdim. Bu nedenle kızlarımın da okumasını istiyorum" dedi.
5. sınıfa kadar okuduğunu ancak maddi durumları iyi olmadığı için okulu bırakmak zorunda kaldığını anlatan Fatma Timuçin (15), "Okula devam edip öğretmen olmak istiyordum ama ailem beni okuldan alarak tarlada çalışmaya verdi. Bu da maddi imkansızlıktan kaynaklanıyor. Arkadaşlarım okula giderken ben tarlaya gidiyorum. Onları gördüğüm zaman çok üzülüyorum. Kim olsa üzülür. Okula gitmek istiyorum ama durumumuz yok. Şimdi okula gitsem, elbise, çanta, defter, kalem alacak paramız yok. Bu nedenle okula gidemiyorum" diye konuştu. 1. sınıfa Şanlıurfa‘da başlayan ancak ailesi Adana‘ya göç ettiği için burada okula devam etmeyen 9 yaşındaki İbrahim Timuçin de okula gitmek istediğini belirtirken, okula gidemediği için utanarak röportaj sırasında gözyaşları içinde kaçtı.