AKP’nin Kızılcahamam’da düzenlenen istişare toplantısında “eteklerdeki tüm taşların döküldüğü” söyleniyor.
31 Mart’ta “neden böyle bir sonuç” alındığı konusunda herkes ne düşünüyorsa yani fikrini dile getirmiş.
Yaşanan tüm olumsuzluklar peş peşe sıralanmış.
Bazıları “ipin ucunu o kadar kaçırmışlar” ki Numan Kurtulmuş kendilerini “yatıştırmak” zorunda bile kalmış!
Peki, AKP çatısı altındakilerin “eteklerindeki tüm taşları” dökmeleri parti içinde birlik ve beraberliğin sağlanmasına yeter mi?
Hiç sanmıyoruz!
Eteklerdeki tüm taşlar dökülmüş olabilir!
Yüreklerdeki kin ve nefret n’olacak?
Söz konusu toplantıda yüreklerdeki kin ve nefretin de döküldüğü ve partililerin artık birbirlerine dostça baktıkları söylenebilir mi?
İşte bunu söylemek mümkün değil!
Zira AKP’li medyaya baktığımız zaman tarafların birbirlerine karşı hâlâ çok acımasız olduklarını görüyoruz.
Biri diğerini “hainlik” ile suçlarken, “hainlik” ile suçlananlar da suçlayanları “yamyam” olarak tanımlıyor.
Evet, böyle bir istişare toplantısında eteklerindeki tüm taşları dökerek biraz rahatlamış olabilirler. Ama bu demek değildir ki artık kucaklaşacaklar ve yola birlikte devam edecekler!
AKP’li tarafların birbirleriyle alıp veremedikleri çok önemli bir meseleleri olsa gerek! Kimileri göre bu rant kavgasından başka bir şey değil.
Kimilerine göre ise hesabilerin parti yönetimini ele geçirerek hasbileri dışlamalarıdır! Hangisi hesabi, hangisi hasbi bilmiyoruz. Zaten bizim merak konumuz bu değil.
Bizim yaptığımız dışarıya verdikleri görüntü üzerinden ufak bir değerlendirme yapmaktan başka bir şey değil.
“Eteklerindeki tüm taşları” döken ama “yüreklerindeki kin ve nefreti” aynen muhafaza eden AKP’lilere, “Seçimleri kaybetmedik kazandık” diye ne kadar moral verilmeye çalışılırsa çalışılsın! Bu çatı altında birlik ve beraberliği sağlamak artık beyhude bir gayretten başka anlam taşımaz.
Atılan her adım nafile adım, yapılan her konuşma nafile konuşma, yazılan her satır nafile yazı olmaktan öteye bir şey değil.
Zaten birbirlerini sevmeyen, birbirlerini düşman gibi gören, birbirlerini hain olarak damgalayan, birbirlerine yamyam nazarı ile bakan insanları bir arada tutmaya çalışmanın da bir âlemi yoktur.