Ülke ekonomisinin genel durumu hakkında ekonomiyi yönetenlerin ne düşündüklerini biliyoruz.
Onlar enflasyon aylık bazda yükseliyor olsa da genelde iyiye doğru bir gidişat olduğuna inanıyor, yani ülke ekonomisinin durumunu olumlu buluyorlar.
Peki, yönetilenler bu duruma nasıl bakıyor?
Yani esnaf, sanayici, iş insanı, işçi, çiftçi, köylü velhasıl tüm hane halkı nasıl bakıyor?
Onlar da enflasyonun aylık bazda yükseliş göstermesine rağmen ekonominin genel gidişatını olumlu buluyorlar mı?
Bu konuda “evet onlar da ekonomideki gidişatı olumlu buluyorlar” cevabını verebilmek mümkün değil.
Onlar “dayanacak gücümüz kalmadı” diye feryat ediyorlar.
Bu şartlar altında bırakın yatırım yapmayı, üretim yapmanın bile imkânsız hale geldiğini dile getiriyorlar.
Ülke ekonomisinin genel durumu ile ilgili olarak ekonomiyi yönetenler ile yönetilenler arasında büyük görüş ayrılığı yaşanıyor.
Yönetilenler, ellerini taşın altına koyanlar.
Yani yatırım yapanlar, iş yeri açanlar, işçi çalıştıranlar ve yatırım yapabilmek için borçlananlar.
Bu kesim, ülke ekonomisinin genel gidişatını olumlu bulmuyor ve zor günlerin kendilerini beklediğini görüyor.
“Yüzü gülen hiç mi yok” diye sorulacak olursa buna verilecek cevap sadece parasını faize yatıranların yüzünün güldüğünü söylemek olacaktır.
Faiz geliriyle ilgili bir kaygı taşımayanlar paralarını bankalara yatırıp oradan elde ettikleri gelirle işlerini döndürmeye çalışıyorlar.
Faiz gelirleri öne çıkınca enflasyon da bir türlü düşmüyor.
Düşmek bir yana, bir de yükseliyor.
Enflasyon bir de siyasi dalgalanmalardan çok etkileniyor.
Siyasi dalgalanmalar, yani siyasi istikrarsızlık enflasyonu adeta körüklüyor.
Soruşturmalar, gözaltılar, tutuklamalar yeni siyasi dalgalanmalara yol açıyor.
Kuşkusuz atılan taş, ürkütülen kurbağaya değmiyor!