Adalet Bakanlığının kanun yararına temyiz talebini değerlendiren Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, resmi dinlenme günlerinin yıllık izinden sayılamayacağı yönünde kesin bir karar aldı. Böylece 4857 sayılı İş Kanunu maddelerine tabi olarak çalışanların bakiye hakları güvence altına alınmış oldu.
Dava dosyasına yansıyan 28 gün detayı
Şirket evraklarında bir çalışanın iki farklı zaman diliminde toplam 28 gün izne ayrıldığı gösteriliyordu. Ancak yargı süreci, kullandırılan bu sürenin tam anlamıyla yıllık izin olmadığını ortaya koydu. Heyet, belirtilen tarihler arasına sıkışan 4 günlük hafta tatilini tespit etti. Haftada altı gün mesai yapılan işyerindeki bu durum göz önüne alındığında, işçinin esasen 24 gün dinlendiği kayıtlara geçti. Geriye kalan 4 günün ise yasal olarak henüz kullanılmamış bir hak olduğu belirlendi. İşçi bu sayede eksik kullandırılan sürenin karşılığını talep etme hakkına erişti.
İspat yükümlülüğü kimde?
Mahkeme heyeti hükmünü kurarken 56. maddenin 5. fıkrasını doğrudan referans aldı. Yasadaki ilgili bölüm oldukça net. İzin dönemine rastlayan genel tatil, ulusal bayram ve hafta tatilleri hiçbir suretle senelik izinden mahsup edilemiyor.
Dava dosyasında öne çıkan diğer yasal uygulamalar ise şu şekilde sıralandı:
-
Personelin kanuni izinlerini eksiksiz şekilde kullandığını resmi olarak kanıtlama görevi tamamen işverene ait.
-
Boşa çıkan veya kullandırılmayan bakiye günlerin nakdi alacağa dönüşebilmesi için iş sözleşmesinin feshedilmiş olması şartı aranıyor.
Öte yandan, iş akdi devam ettiği sürece tatile denk gelen bu tip günlerin kaybolmayacağı ve içeride bakiye izin hakkı olarak birikmeye devam edeceği kaydedildi.