Dershanelerin hemen değil de iki yıl sonra kapatılacağının açıklanması ile cemaat cephesi şimdilik rahat bir nefes aldı!
Bu durumu “Boğazı sıkan el gevşedi bir nefes aldık” beyanı ile ortaya koyuyorlar!
Böyle bir kararın alınması ile cemaat ile iktidar arasındaki anlaşmazlığın sona ereceğini yeniden bir dostluğun tesis edileceğini umanlar var!
Elbette bu tür düşünceler kuru bir temenniden ibaret!
Çünkü iki kesim arasında yeniden dostluğun tesis edilmesini beklemek imkânsıza yakın bir beklentiden başka bir şey değil!
Bu hali en güzel oduncu ile yılan arasındaki hikâye özetler!
Oduncu ile yılan arasındaki hikâyeyi bilmeyeniniz var mı
Belki bilmeyen vardır diye bir kez de biz özetleyelim!
Oduncu aniden karşısına çıkan yılanı öldürmez ve onu her gün süt ile besler! Yılan da onun bu iyiliğine karşılık ona her gün bir altın getirir!
Oduncu bir gün hastalanır ve oğlundan yılanın vereceği altını alıp getirmesini ister!
Oduncunun oğlu yılanı görünce altınları tek tek almak yerine altın hazinesine hemen kavuşma ümidi ile yılanı öldürmek ister ve elindeki baltayı sallayıp yılanın kuyruğunu koparır.
Yılan da o hırsla oduncunun oğlunu sokup öldürür!
Aradan bir süre geçince oduncu yılanla tekrar karşılaşır ve yeniden eskisi gibi dost olmayı teklif eder.
Ama aldığı cevap oldukça çarpıcıdır.
Ben de bu kuyruk acısı sende de evlat acısı olduğu sürece bizim yeniden dost olmamız çok zor!
Evet, bazı durumlarda eski dostluğu yeniden tesis etmek çok zordur! Tıpkı kırılan bir vazonun parçalarını yapıştırarak durumu kurtarmaya çalışmak gibi!
Kırık vazonun parçaları birbirine yapıştırılarak yeniden vazo yapılabilir ama bu vazo eski vazonun yerini tutabilir mi
Bu hikâyeler gösteriyor ki iktidar ile cemaat arasında gelip geçen olaylar göz önüne alınacak olursa yeni baştan dostluğu tesis etmek oldukça zordur!
Ne odalara konulan böcekler unutulabilir ne de adeta can damarı mesabesinde dershanelerin kapatılması niyeti unutulabilir!
Bunlar elbette hiç unutulamaz! Olsa olsa unutulmuş gibi yapılır! Yani eski dostluğun yeniden tesisi mümkün olmaz! Zira boğazı sıkan el ne kadar gevşese de hep hatırlarda olacaktır!