Adettendir; yeni bir yıla girerken geçmiş senenin muhasebesini yapmak ve gelecek yıl için hedefler koymak…
Gelin beraber bakalım 2023’te neler olmuş?
-Yüzyılın en büyük afeti denen 6 Şubat’ı yaşadık.
6 bini Suriye’de olmak üzere en az 56 bin insan hayatını kaybetti.
100 binden fazla kişi yaralandı.
7 bin 248 bina yıkıldı.
Yüzlerce insan evinden, yuvasından, işinden oldu… Deprem bölgesinde hayat normale dönmüş değil. Hala konteynerler da yaşayan insanlar var…
6 Şubat’ın ilk günlerinde ilk yardım dersi alacağım, arama kurtarma öğreneceğim hedeflerinin unutulduğu gibi deprem dayanıklı kent talepleri de unutuldu…
Bölge insanının kaderine terk edilmesi zaten bir seçim miktarı kadar sürmüştü…
-Ekonomi ve hayat pahalılığı gündemdeki yerini korumaya devam etti.
TÜRK-İŞ’in Kasım 2023’te yaptığı araştırmanın sonucuna göre;
“ Ankara’da yaşayan dört kişilik bir ailenin sağlıklı, dengeli ve yeterli beslenebilmesi için yapması gereken aylık gıda harcaması tutarı (açlık sınırı) 14.025 TL’ye,
Gıda harcaması ile giyim, konut (kira, elektrik, su, yakıt), ulaşım, eğitim, sağlık ve benzeri ihtiyaçlar için yapılması zorunlu diğer aylık harcamalarının toplam tutarı ise (yoksulluk sınırı) 45.686,81 TL’ye,
Bekâr bir çalışanın ‘yaşama maliyeti’ de aylık 18.239,8 TL’ye yükseldi.”
2024 yılı için asgari ücret ise net 17.002 TL olarak belirlendi.
Böylece binlerce insan 2024’te de yoksulluk sınırlarının altında yaşamaya mahkûm edildi.
-7 Ekim’de Aksa Tufanı başlaması ile işgalci İsrail’in “büyük güç” yalanı yıkıldı.
Katil İsrail, mücahitlerle kara operasyonuna giremediği için hava saldırıları ile sivilleri hedef aldı. 86 günde 9 bin 100 çocuk ve 6 bin 500 kadını şehit etti.
Filistin resmi ajansı Wafa’nın açıklamalarına göre İsrail, 2023’ün başından itibaren 22 bin 404 Filistinliyi şehit etti.
UNICEF, 7 Ekim'den bu yana Gazze'de yaklaşık 1000 çocuğun katil İsrail’in aralıksız bombalamaları sırasında anestezi olmadan uzuvları kesildiğini açıkladı.
İşgalci İsrail, Mescid-i Aksa’ya yönelik baskınlarına devam etti ve 7 Ekim’den bu yana 50 yaş altı Filistinlilerin Mescidi Aksa’ya girmesine engel oluyor.
Peki ya 2024?..
2024’ün ilk güzel haberi mücahitlerden geldi;
Tel Aviv, mücahitlerin attığı füzelerle 2024’e girdi.
Türkiye’de binlerce insan 2024’ün ilk gününde İsrail’i kınamak üzere toplandı.
“Boykota devam edeceğimize söz veriyoruz” sözleri o muazzam kalabalığın iyi niyetini istismar eden bir konuşma olarak kayda geçti.
Sokaklara dökülmek, eylem yapmak, sesi yükseltmek önemlidir. Tüm bunlar idarecileri harekete geçirmek içindir. Fakat halk kendi kitlesel iç dinamiği sayesinde eyleme geçen, sokaklara dökülen olmuyor da yöneticiler tarafından organize edilerek sokaklara dökülüyorsa halkın sesi, iradesi yöneticiler tarafından yönlendiriliyordur.
Sermaye sahiplerine sözde parmak sallayan bu konuşma, Galata Köprüsü’nde toplanan binlerce insanın yöneticiler tarafından oyalandığının göstergesiydi.
Yöneticisi ve halkı Müslüman olan toplumların sözden çok icraata geçmesi gerekir. Halklar sokaklarda toplanıyorsa yöneticileri icraata zorlamak içindir. Bu nedenle ülkemizde toplanan kalabalıklar Avrupa’da toplanan kalabalıklar kadar heyecanlandırmıyor insanları…
O kadar kalabalıkta bir insan da çıkıp biz zaten yıllardır boykot ediyoruz neden sonuca ulaşamıyoruz demedi. Çünkü insanların bunu düşüneceği bir zemin oluşmasına izin vermiyorlar.
Yıllardır yaptığımız boykotun ötesine geçmemizi hayal ettirmezler tabi. Olur da biz belirli birkaç markayı boykot etmenin ötesini hayal etmeye kalkarsak ucu kendi gemiciklerine, ticari anlaşmalarına dokunur çünkü…
Ne diyelim 2024’te Müslüman halklar, kendi idarecilerini icraata zorlayabilecekleri bir zemine kavuşurlar inşallah.
Aksi takdirde 2023’ten çok farklı bir sahne beklemiyor bizi…
2023’te olmadığı için canımızı yakan ne varsa… Deprem dirençli şehirler de yaşam standartlarının yükselmesi de zalime esaslı bir tokat vurmak da halkların, yöneticilerini icraata zorlaması ile mümkün.
Bu uyanışı sağlamadığımız sürece bir yıl bitmiş, yeni bir yıl başlamış ne anlamı var?