YAZILARIM kıymetlidir demem Böyle bir şey kendimi övmek
olur ki, ahlakıma uymaz. Diyebileceğim şudur: Yazılarımın konuları çok
önemlidir Gerçekten, çok önemli ve zarurî konulara temas ettiğimi sanıyorum.
Dikkat buyurulursa görülür ki: Günlük gelip geçici,
yüzeysel, yirmi dört saat ömrü olan politika ve magazin konularını ele
almıyorum.
İsterim ki, bugün yazdığım yazı on sene, yirmi, otuz,
elli sonra bile okunabilsin, kalıcı olsun.
Polemiklerden hiç hoşlanmam.
Sosyal ve kültürel açıdan muhalifim ama aşırı, olumsuz,
yıkıcı, gemiyi batırıcı siyasî muhalefetten uzak dururum.
Yağcılıktan, yalakalıktan, meddahlıktan nefret ederim.
Büyük adamların övgüye ihtiyacı yoktur. Küçük adamlar
ise, ne kadar övülseler büyümezler.
Yazan bir kimsenin âdil, insaflı olması gerekir. Âdil bir
yazar olmak isterim, zâlim olmak istemem.
Ne yüksek sesle, ne içimden ben aydınım demem. Okur yazar
bir insanım, bu sıfat bendenize yeter. Okur yazar olduğuma dair yemin etsem
başım ağrımaz.
Müslüman bir yazar olarak şu kurallara dikkat etmem
gerektiğimi bilirim:
Doğru, dürüst, âdil olmalıyım.
Doğruların içine yalan karıştırmamalıyım.
Dinime, Kitabıma, Peygamberime, Şeriatime, Ümmetime
hizmet etmeliyim.
Mukaddesatı kendi şahsî menfaatlerime, benliğime, siyasî
nüfuz elde etmeye, üne, alkışa âlet etmemeliyim.
İnançlarımı, fikir ve görüşlerimi paylaşmayan bazı
vasıflı ve insaflı karşıt ve düşmanlarımın da güvenini kazanabilmeliyim.
Onlardan birkaçına Adam çağ dışı ama dosdoğru biri dedirtebilirsem ne mutlu
bana.
Müslüman olarak, isim vermemek, anonim kalmak şartıyla
özeleştiri yapmayı vazife bilirim.
Haklı tenkitlere uğradığım vakit bunları kabul etmeliyim.
Tenkitler haksız olursa tahammül etmeliyim. Polemik
yaparsam bendeniz kaybederim.
Gazetecilik, yazarlık konusunda az da olsa bir hizmetim
oluyorsa (ki buna ben karar veremem) bunları ihlasla yapmalıyım, ihlasa gölge
düşüren şeylerden uzak durmalıyım.
İhlas bir sır olduğu için kendim için, ucuz ve kolay
tarafından ihlaslıyım dememeliyim.
Dinimden, davamdan tâviz=ödün vermemeliyim.
Kendimi, Nasreddin Hoca nın biniti için dediği gibi
dünyanın merkezi sanmamalıyım.
Dinî islamî konularda kendi re y ve hevam ile konuşup
yazmamalıyım, Ehl-i Sünnete bağlı kalmalıyım.
İnsan mekana bağlı olduğu için ülkemin, halkımın
menfaatlerini korumalı, islamî mânada vatansever olmalıyım.
Müslüman bir yazar olarak, mâruf ile emr etmeliyim,
münkerden alıkoymalıyım.
Ehl-i Sünnet mensubu olduğum için kadere iman etmeliyim.
Var gücümle İttihad-ı İslam, din ve iman kardeşliği,
Ümmet birliği için çalışmalıyım.
İmamet-i kübra, Hilafet-i uzma, râşid Halifeye biat ve
itaat propagandası yapmalıyım.
Fırka-ı Nâciyeyi savunmalı, halkı bid at ve dalâlet
fırkalarına karşı uyarmalıyım.
Nefsime pâye vermemeli, kendimi övmemeli, kendimi
cümleden ednâ bilmeliyim.
Dine ve Ümmete bir hizmetim oluyorsa, bunun ücret ve
mükafatını halktan değil, Hâliq-i müteâl hazretlerinden istemeli ve beklemeliyim.
Bu saydığım temel prensipleri hayata geçirebiliyor muyum
Bu hususta fakir hüküm veremez. 31.05.2016