Cumhurbaşkanı Erdoğan “One munite” gibi çıkışlarının kendisini dünya liderleri arasında “yalnızlaştırdığını” ileri süren çevrelere karşı verdiği cevapta aynen şöyle diyor:
“Dünya nezdinde yalnızlığı umursamıyorum. Bizim için halkın nezdinde durumumuz önemli. Cumhurbaşkanlığı seçiminde görüyoruz ki halk bizi yalnızlığa itmemiş, bağrına basmış!”
Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın bu cevabından yola çıkarak dış siyasette olduğu gibi aynen iç siyasette de böyle düşündüğü sonucunu çıkarabilir miyiz
Yani kendisine karşı cephe alanların ya da artık sözünü dinlemeyenlerin sayısının hızla artıyor olmasını benzer bir mantıkla ele alıp umursamadığını söyleyebilir miyiz
Bunu söylemek elbette mümkün!
Peki, bu doğru bir tavır mı
“Halk benim yanımda olduktan sonra gerisi fasarya” anlayışı sağlıklı bir yaklaşım mı
Bu soruya, “Evet, sağlıklı bir yaklaşım” cevabını vermek mümkün değil!
Çünkü kendisine karşı bir cepheleşmenin en yakınlarından ya da en çok güvendiği isimlerden başlamış olması böyle bir soruya evet denilmesini adeta imkânsızlaştırıyor!
Kabul etmek gerekir ki bugün birlikte siyaset yaptığı pek çok kişinin üzerinde Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın hakkı vardır!
Ama aynı şekilde o kişilerin Erdoğan üzerinde hakları bulunmaktadır!
Etrafındaki üç-beş kişinin sözüne bakarak diğerlerinin ileri sürdüğü görüşleri elinin tersi ile itmesinin ve bu elinin tersiyle itmenin doğurduğu yalnızlaştırmayı umursamaması doğru bir tavır olarak tanımlanabilir mi
Bu yazdıklarımız elbette iktidar partisi AKP’nin iç meselesidir ve bizi hiç bağlamaz! Hatta bu anlaşmazlığın giderek büyüyüp, dallanıp budaklanması farklı bir siyasi hareketin mensupları olarak bizi memnun da eder!
Bizim yapmak istediğimiz, hiçbir eleştiriyi dikkate almayan ve kimseciklere kulak vermeyen bir siyasi portrenin çerçevesini çizmekten ibarettir!
Zira hiç unutulmamalıdır ki bugün kimseyi umursamayanları bekleyen akıbet yarın hiç kimse tarafından umursanmamaktır!