Sert bir grev olur,
Çocukların hayatı kararır, babaları işsiz kalmak zorundadır.
Darbelerle sadece ülke sarsılmaz, kimileri hapse girerek sanki ağartırdı ülkenin kara talihini.
O yaşlı adamın ileri görüşlülüğü sayesinde ilerlemişti.
Fırsatları değerlendirmede üst sınır yoktu,
Bazen bulunamayan otobüs bileti motor olmuştu dizlerine,
Hayat durmamış akmıştır büyük şehirlere.
Okulda çocuklar alay ederdi,
Tükenir miydi fetişler,
İlle de mermer beyazıydı eski çağlardan kalan,
“Kara çocuk”
İyi kalpli ve sevilen bir kişilikti.
Bütün bu düşmanlığın ortasında bir vahaydı.
Sosyal ve ekonomik basamaklarda
Israrla sorardı öğretmen,
“Babanız ne iş yapmakta,
Şeker fabrikası, fıçıcılar, kazancı, dülger.
Ekonomik elitler değildi,
Kültürel elitlerdi.
Kahverengi tenli sınıfların,
Daha açık renkli olmaları gerektiğini fetiş haline getirmeleri,
Ya da boylarını insanların destek topuklarla,
O bariyerden de geçtiklerini sanıp,
İlle de kiloya takılanların fetişi daima zayıflık.
Ne ki onunki daha da fazlasıdır sanki.
Her arkadaş toplantısında ağzını bıçak açmaz.
Herkes konuşur o dinler.
Babalar sırasını savmıştır bir önceki nesilde,
İlle de anneler.
Köylülükten geçmek için lazım gelen geriye dönük üç neslin şehirli olması da yetmemektedir.
Sevdiği kız böyle ağzını yayarak büyükannelerinin bile akademisyen olduğundan bahsederken.
Neyi vardır ki nesini anlatsın.
Konuyu kapatmak ister,
Lafı spora, sinemaya getirir,
Yok, kız tutturmuştur annesinin mesleğini.
Tabağına dokunmadığında annesi anlamıştır meselenin yine kendisi olduğunu.
Eskinin çocuklarının anneyi nasırlı elleri ile sevdiği zamanlar değişmiştir.
Ama gürlemesi evladının, suçlar gibi aşağılaması.
Neden okumadın sanki diye yakınması.
Her ağzını açtığında susturması.
Terörden okuyamadığını anlatmaya çalıştığında dinlememesi.
Sanmaktadır ki evladı, kıt aklından okumamıştır.
Çaresizlik, coğrafya, yazgı bunlardan hiç haberi olmasın diye dişiyle tırnağıyla uğraşmasını görmezden gelmesi.
En acısı da bir diploması olmamasını düşük zekâya bağlaması.
Oysa otelin en yetenekli kat temizlikçisidir,
Okumuş kızların hiçbiri kendisi gibi iki dakikada takamamaktadır nevresimi.
Yastığın yırtık kenarını nasıl içe katlayıp ortadan kaldırdığını,
Çözülemez sanılan sifonu tamir ettiğini.
Belki üniversite okuyamamıştır,
Lakin evladının sandığı gibi ayküsü düşük değildir.
İşletmenin bütün sorumluluğu neredeyse ondadır.
Fakat diploma fetişi işte.
Her seferinde sırtlan gibi canını yakmaktadır.