Vezneciler deki terör saldırısına alçaklık kelimesi
yetmiyor.
Azıcık kalbi olan
böylesi bir saldırı karşısında gök kubbeyi yere indiremese de bu eli, dili ve
düşüncesi kanlı insanlarla aynı dünyada yaşadığına utanır.
Evet, terörün dini imanı yoktur, bunu anladık.
Peki, terörden beslenenlerin, terörü bir imkân olarak
görenlerin hiç insafı, vicdanı ve de izanı yok mudur
Terör saldırısında canlarını veren vatandaşların daha
cesetleri bile kaldırılmadan saldırıyı hemen iç siyaset malzemesi yapmak için
ellerini ovuşturanlar ı nasıl bir halet-i ruhiyenin ürünüdür çözebilmek zor.
Terör insanın kendi sınırları dışına çıkıp denetlenebilir
bir varlık olmaktan uzaklaşmasının doğurduğu bir sonuçtur.
Dolayısıyla hiçbir terör eyleminin yüzde yüz engellenme
imkânı yoktur.
İnsanın araçsallaşıp silaha dönüşmesi ne yazık ki yenidünyanın
insanlığa sunduğu bir sözde savunma biçimidir.
İnsanın başka insanlara karşı silah olarak kullanıldığı
bir çağda yaşıyoruz artık.
Uzaktan beyni kirletilen, uzaktan yönetilip yönlendirilen
ve zamanı gelince de uzaktan patlatılan bir kitle imha silahıdır insan.
İnsanlaştırması gereken eğitim şeytanlaştırma hedefi
güden eğitim karşısında acizlik yaşıyor sanki.
Terör eylemini gerçekleştirenlerin bir süre sonra
yakalanması meseleyi çözmediği gibi acıları da dindirmiyor.
Kaynağı kurutmak gerekiyor.
Hem terör yuvalarını ve terör imkânlarını ortadan
kaldırmak hem de insanı canavara dönüştüren beslenme çantalarını imha etmek
icap ediyor.
Bugün teröre destek kadar teröre dolaylı destek de ciddi
bir sorundur.
Bütün siyasi partilerin, sivil toplum kuruluşlarının ve
üniversitelerin bu konuda ortak duyarlık göstermesi ve tek bir ses haline
gelmesi şarttır.
Terörün en çok işine yarayan şey, karşısında örgütlenmiş
kolektif bir iradenin olmayışıdır.
Herkes ev sahibini suçluyor ve kimse hırsıza bir şey
demiyorsa bu elbette hırsızlar birliğini gönendirip şımartacaktır.
Kanlı eylemleri gerçekleştiren terör odaklarına tek bir
söz söylemeyip dikkati görece sorumlular üzerine çevirenler ister istemez bu
vebale ortak olmaktadırlar.
Terör Türkiye nin gündeminden çıkmalıdır artık.
Bunun yolu devlet ve millet olarak müşterek karşı
duruştur.
Çünkü bu saldırılar milletin kendisine, fikri,
hassasiyeti, cinsiyeti ve statüsü ne olursa olsun herkese karşı yapılmaktadır.
Türkiye ye karşı çoktandır pozisyon almış çok uluslu bir
güç şebekesi tarafından planlanıp yürütüldüğünden şüphe yoktur.
Hedefi kaotik ortam oluşturarak memleketimizin sisli ve
nimbuslu bir havaya teslim olması ve sonunda bölünüp parçalanmasıdır.
Bunu bilmeyen yok elbette; fakat bizim meselemiz bilip de
bilmezlikten gelenlerle.
Ellerimizi birbirimize yumruk değil zincir yapma
günleridir.
İnsandan insana sevgi ve muhabbet hatları çekmemiz
gereken günlerde yaşıyoruz.
Kin, nefret ve öfke sapması yaşıyoruz resmen.
Nefreti birbirimiz üzerinde söndürmek yerine, bize ve hepimize
namlusunu doğrultup kinini kusanlara yönlendirsek daha iyi olmaz mı
Terörün de teröristin de en çok korktuğu şey budur işte!