Yeni bir gün başladı, yeni bir zaman ve yeni bir hayat. Her günün başlangıcında gözlerimizi güne araladığımızda mahmurluğumuzu atar atmaz, yeni hayata ilk adımımızı atışta bir arınış ileyiz. Arınışımız soylu bir duruştur. Zamanı zamana bağlama, geceyi güne dönüştürme, günün kapılarını aralama ve ilk adanış. Mahmurluğumuzu çözen bize ferahlık veren o ilk arınış. Sözden öte, gönülden bir bağlanış bir içleniş ve bir sesleniş ile. Selâmımız, bağlanışımız kuldan öte bir durum. Allah’a sevgilisine, meleklerine ve inse. İns ve her durumda yüzleştiklerimiz. Gözlerimizin o mahmurluğunu açan bu arınışın ardından selâm ile esenleme, gönül bağıyla bağlanma.
İnsanın insana bakışında, sözle esenleyişinde gönülden akan bir sıcaklık belirir. Sıcaklık yani sevgi, yani bağlanış, yani güven veriş. Sözün ruhtan damıtılışında, muhatabına, yani sevenlerine erişte bir dil bağı kurulur.
Selâm o an insanadır.
Selâm o an melekleredir.
Selâm yakınlaradır, komşulara, akrabalara, dostlara ve gönül bağı bulunanlaradır.
İnsanın insanı esenlemesi günün bir başlangıcıdır. Bu, güne iyi ve güzel başlamanın bir edimi.
Selâm güvendir, tanışmadır, sevgidir, içtenliktir. Daralan zamana ferahlık kazanmadır. Sözün eğilip bükülmeyeni, dolaylı olmayanı. Dudaklarda beliren tebessümle sevgi sunuş.
Gönül dağı büyüdükçe ruh yücelir. Doğa kendi doğasında görünür. Hayat doğasında akar.
Samimi dil gönlün akışındadır. Sözcüklerin ruh kazanmasıdır. Ruhun ruha sevgiyle erişi, bağlanışı.
Her aşk kendi damarını bulur. Dil bağı gönül bağıdır, ruh bağıdır.
Her kuş kendi yuvasını ve eşini bulur. Allah’ın yarattığı her canlı kendi akışında, doğasında ve yol güzelliğinde yürür.
Zamana anlam kazandıran insandır. İnsanın hası, güzeli, iyisi, salihi, halisi, samimisidir. Onlar hayatı laf kalabalığına boğmazlar. Az, öz ve güzel konuşurlar. Sözcükler ruhlarında incelir ve öyle süzülür.
Güzel başlayan güzel akıp gider. Güzel başlayan gün cana can yola yol katar. Güzel başlayan gün günü ve ömrü bereketlendirir. İnsanın güne ve zamana karşı şevki artar. Zamanı ve hayatı anlamlandıran güzelliklerdir.
Âşıkların kendinden geçişleri vecd halleri onların ruh coşkunluğundandır. Onlar kendilerinden geçtiklerinden yüce bir bağlanışa ererler. Bu gönlün taşan halidir. Kabına sığmayışı ve sonsuzluk yoluna koyuluşudur.
Bir müziğin yükselen ritmindeki gibi. Bir nehrin doğasında büyük okyanusa ermek için durmaksızın akışı gibi… Ruhun ruha zamanın zamana erişi gibi.
Gönül kapıları aralanınca dünyanın rengi değişir. İnsanın halinden yeni ve güzel halleri belirir.
Söz, insanın tartısı, ölçüsü.
Söz, insanın yüz ifadesi gerçek görünümü.
Söz hayatın ritmik akışı, yol üslubu.
Bir yola düştüğümüzde mırıldandığımız bir şarkı bizim yol arkadaşımız.
Zikrimiz, anışımız, bağlanışımızdır bizim.
Gönlümüzden akan duru sudur.
Sözün incisi ruhtan zamana düşünce kendine yer açar, yol olur, yol olur, yolcu olur gönül bağına erer.
Güne güzelliklerle başlanır, güzelliklerle bir gün yani bir ömür tamamlanır.
Sözün güzeli güzel insandan sadır olur. Sözün güzeli gönlü ve ruhu zengin olandan doğar. Bu güzel insanın güzel ruhudur, kalbidir, gönlüdür ve aklıdır. Sözün güzeliyle selâm olsun ey ins, ey can, ey melek, ey sevgili. Ya Hay, ya Hak…