Başlarına bir musibet geldiği vakit, biz Allah a aitiz
ve nihayet ona döneceğiz, derler. (Bakara,156)
Esma nın babası...
Kızının şehadetinden sonra, Sevgili kızım, sevgili
öğretmenim diye başlayan bir mektup kaleme alır...
Esma öğretmen... Keskin nişancıların kurşunuyla yere
düştüğü noktadan dünyayı vicdan terazisinde tartıyor...
Ve biz...
Esma nın öğretmenliğinde dünyayı turnusol kağıdına tutup
renklerine ayrıştırıyoruz...
Esma nın öğretmenliğinde imanın iğne deliğinden geçmeye
çabalıyoruz...
Esma nın öğretmenliğinde ölümün de öldürülebileceğini bir
kez daha anlıyoruz..
Esma nın öğretmenliğinde zulme isyan ve itaatsizlik
ezberleri yapıyoruz
Esma nın öğretmenliğinde Sen de geçebilirsin anadan,
yardan, serden mısralarını tekrarlıyoruz...
Esma nın öğretmenliğinde kimsesiz kalan gözyaşlarının
Hakk a ulaştığı menzilin yollarını ezber ediyoruz...
Esma nın öğretmenliğinde kızının kefenini gelinliği
olarak gören bir babadan gözyaşı ve ibret dersleri alıyoruz...
Esma nın öğretmenliğinde dünyanın bir oyun ve oynaş yeri
olmadığı bilgisini bir kez daha teyit ediyoruz.
Esma nın öğretmenliğinde mazlumların sessizliğinin
dünyanın kulaklarını patlattığını içten içe görüp seviniyoruz.
Esma nın öğretmenliğinde hak ve batıl mücadelesinin
geçmişten bugüne hiç değişmeden devam ettiği bilgisini tekrarlıyoruz...
Esma nın öğretmenliğinde boğazımıza kadar battığımız
dünyanın hiçliğine şahit oluyoruz...
Bir gencecik öğretmenden, bir çocuktan hayat, iman ve
insanlık öğreniyoruz...