Eğer bir siyaset kirliliğinden bahsedebiliyorsak, bu, ona yaklaşımımızın bütün yönleriyle ticarete benzetilip dönüştürülmesinden dolayıdır. Pazar kirliyse pazarlık da kirlidir.
İnsanları yönetip, yönlendirme biçimi olan siyaset ‘seyis‘likle ilintili bir sözcük olması hasebiyle midir bilinmez bugün at bakıcılığı yöntemlerine indirgenir hale gelmiştir. Önce binalar ve evler yapılmakta, en son içlerinde insan denilen varlığın yaşayacağı akla gelmektedir. İhtiyaçların insandan bağımsız düşünüldüğü bir çağda yaşıyor, insanı erteleyerek eşyaya ve nesneye uzanıyoruz. Siyasi partiler kültür-sanat anlayışlarından değil ekonomi-politikaları gibi kültür-sanat politikalarından bahsedebilir. Arz-talep ve kar-zarar mantığının derli toplu bir fikri sabitesi ya da zihniyeti yoktur. Onun için siyasi partiler kitle psikolojisine ve ilgisine endekslenmiş olup kalabalıkların teveccühüne mazhar olmamış hiçbir değerin izini süremezler. Kitlesel avuntu ve eğlenti‘ye konu olabilecek etkinlikleri kültür-sanat adıyla programlarına alırlar. Siyaset, ticaretin rehberliğinde şekillenip mesafe kat ettiği için kalitenin yerini kantite, yaratıcılığın yerini popülist kaofoni almıştır. Popülizm, yaşamsal anlamda yığınsal artık değerin oluşturduğu bir izdiham ve kakofonidir.
Kitabım Çıktı Alınmayın, Hüseyin Akın, Lamure Yay.