Gazetelerin bildirdiğine göre Başbakanımız Sayın Binali Yıldırım öğrencilere kötü haber vermiş. Artık sabahçı öğlenci diye bir ayrım olmayacakmış ve okul öğrencilere tam gün açık olacakmış. Yani tam gün eğitimin başlayacağını söylemiş Sayın Başbakan. Açıklamaya göre öğrenciler en geç 2019’un sonuna kadar sabah okula gidecek, öğleyin yemeklerini yiyip tıpkı diğer çalışanlar gibi akşama kadar okulda eğitim göreceklermiş. Her yaş grubundaki öğrencinin tüm gün okulda bulunması nasıl bir fayda sağlar doğrusu bunu bilmiyorum, ama birçok olumsuz sonuç doğuracağını kestirebiliyorum. Dilerseniz madde madde sayayım, hem akılda daha iyi kalır:
Bir; Okul öğrencileri aile ilgi ve disiplininden uzaklaştırır. “Saldım çayıra, Mevla’m kayıra” anlayışı yurdun dört bir yanında kök salmış olur.
İki; Öğretmenlerin sosyal hayatlarını bitirir. Öğretmenliğe olan ilgi biraz daha azalır. Günyüzü göremeyen öğretmen bu psikolojiyle öğrencilerine de gün yüzü göstermez.
Üç; Okulsuz toplum, Uzaktan Eğitim gibi alternatif modeller yüksek sesle tartışılırken tam gün okulda eğitim ters tepecektir. Okul daha çok kaçılacak ve kırılacak yer haline gelecektir.
Dört; Okulun hayattan kopmasına neden olacak ve eğitimin dışarıya uzanan yüzü körelecektir.
Beş; Dört duvar arası akşama kadar sürecek bir eğitim körpe dimağları tabiattan koparacak ve gençler teoriden pratiğe geçmemiş kitabi bilgiler arasında çıkış yolu arayacak, fakat bulamayacaklardır.
Altı, Kanaatim odur ki okullardaki eğitim öğretimin kısa olanı makbuldür. Günümüz okula dayalı eğitim sistemi fıtratla uyumu yakalayamadığından fazla eğitim mesaisi bıkkınlık ve yılgınlık gibi marazlar doğurabilecektir.
Yedi: Öğleyin yemek yedikten sonra öğrenci derslere devam edecekmiş. Yemekhanesi olan kaç okul var? Okul zamanları doğru düzgün beslenen kaç liseli kaç ortaokullu var önce bu tespit edilmeli. Öğrenciler gelişme dönemlerinde simit ya da sandviçle mi karınlarını doyuracaklardır?
Sekiz; Öğrencilerin tam gün okulda durması, birkaç saatliğine bile sokakta, kültür merkezlerinde, yaşadığı kenti gezerek tanımada vakit bulamaması demektir.
Dokuz; Tam Gün Yasası belki hastanelerde derde deva olabilir, fakat eğitimde en hafif haliyle bile bilgi zehirlenmesine sebep olabilir.
On; Eğitimde mahiyet değişikliği olması gerekirken, oranlar, sayılar, periyotlar ve çizelgeler üzerinde değişiklikler ve oynamalar yapmak eğitimde bir şeylerin özde değişmeyeceği konusunda derin bir ümitsizlik ve hüsran oluşturabilir.
Hiç kuşkusuz tam gün eğitimi dillendiren Sayın Başbakan bundan birçok artının doğacağını hesaplamış ve zaman içerisinde bir takım pürüzler giderildikten sonra bunu uygulamaya sokmayı düşünmüş olabilir. Fakat yine de yukarıdaki noktaları ciddiye almak gerekmektedir. Aksi takdirde öğrencilerde var olan bir parça okul bağlılığı da aşırı yüklenmeden dolayı kaybolup gidebilir.