PKK artık anlamalı ki bu tür terör eylemleri “kin ve nefreti” kamçılamaktan başka bir işe yaramıyor!
Bir iki militanın, “Oh olsun size” mesajları bu tür eylemlerin kamuoyunda “destek bulduğu” anlamına gelmez ki!
PKK bu tür eylemler düzenliyor, olan sorunu siyasi yollarla çözmek isteyenlere oluyor!
Kamuoyunun kin ve nefreti öylesine yükseliyor ki sorunu siyasi yollarla çözmek isteyenlerin bakış açısı da bir anda değişiyor!
Bu tür eylemlerin Doğu ve Güneydoğu Anadolu’da da “sempati” topladığı söylenemez! Zira bölge halkı bu tür eylemlerin kendilerine “nimet” olarak değil “külfet” olarak döndüğünü biliyor!
Bugüne kadar yapmış oldukları bu tür eylemlerden ne kazanmışlardır ki şimdi hâlâ benzer eylemler sürdürülmektedir?
Belli ki örgütün dağ kadrosu yapacak başka işleri olmadığı için terör eylemlerinden medet umuyorlar!
Ve yine açıkça belli ki örgütün arkasındaki “dış güçler” eylem yanlılarına “gaz vermeye” devam ediyorlar!
“Arkanızdayız” mesajları ile!
Ellerine verdikleri “silahlar” ile!
“Bağımsız devlet” vaatleri ile!
Örgütü sürekli kışkırtıp duruyorlar!
Belli ki örgütün giderlerini de karşılıyorlar! Bu tür eylemler sonrasında eskiden, “Ateş düştüğü yeri yakıyor” derdik!
Şimdi açıkça görülüyor ki ateş sadece düştüğü yeri yakmıyor!
Her yeri yakıyor!
Bu da örgüte ve örgüte arka çıkanlara karşı “kin ve nefreti” büyütüyor!
Yani sadece terör olaylarında canlarını kaybedenlerin yakınları değil, top yekûn bir can yanması yaşanıyor!
Ve terör örgütüne karşı yapılacak her türlü operasyon açık destek bulur hale geliyor! PKK bütün bu gelişmelerin farkında değil mi?
Bizce farkında ve bile bile suyu yokuşa akıtmaya çalışıyor! Ancak ne var ki istediği sonucu bir türlü yakalayamıyor!
Doğu ve Güneydoğu’daki desteği giderek azalıyor!